Antichic Via e-mail reserveren

Gisteren stond er weer een dagje Rotterdam op het programma. Het doel was de lijnbaan (kerstcadeautjes) en voor `s avonds had ik ook iets in … Lees de complete recensie »

Gisteren stond er weer een dagje Rotterdam op het programma. Het doel was de lijnbaan (kerstcadeautjes) en voor `s avonds had ik ook iets in gedachten. Een week geleden kreeg ik van Smulweb de vraag om langs te gaan bij "Antichic" en dit uitstapje leende zich als een prima gelegenheid hiervoor. Ondanks mijn strakke plan ging het bijna mis. Toen we om half zeven, beladen met cadeautjes, terugliepen naar de auto bedacht ik me dat ik iets vergeten was… reserveren! Een telefoontje naar het restaurant leerde me dat ik een probleem had. Ze zaten vol. Lastig, want ik wilde dat deze recensie nog de volgende editie van "Aan Tafel" zou halen. Gelukkig wist de manager, nadat ik de situatie had uitgelegd, nog iets te regelen en dolgelukkig reden we iets voor zeven naar het restaurant. De auto nemen was overigens niet eens nodig geweest want het restaurant ligt op loopafstand van de Koopgoot, waar we ons op dat moment bevonden. Toen we binnenkwamen begrepen we waarom 2 extra personen neerzetten zo`n groot probleem was. Het restaurant biedt plaats aan niet meer dan 20 couverts en is kleiner dan mijn woonkamer. Maar wel heel leuk ingericht. Inox tafels met paarse matjes op. Banken langs de wand bedekt met koeienhuid en zeer comfortabele lederen stoelen met armleuningen. Ineens wordt de naam "Antichic" verklaard. Met de kroonluchters aan het plafond en de vele paarstinten is de inrichting een knipoog naar het overdadige `bon chic, bon genre` wat sommige restaurants proberen te etaleren. Aan het einde van de ruimte zit een bar waarin ook de keuken is ondergebracht. What you see is what you get, de kok staat gewoon op een metertje afstand van de gasten te koken het enige wat zich niet in dezelfde ruimte bevindt zijn de toiletten. Verder zijn het de kleine details die de ruimte afmaken. Aan de muur hangt een flatscreen met daarop een beeld van de Brooklyn bridge by night en langs de ramen staat een collectie wijnflessen om jaloers op te zijn. Het geheel straalt een enorm gezellige warmte uit. Gecombineerd met de allervriendelijkste ontvangst voelden we ons direct thuis. Ondanks het vroege uur waren er reeds twee tafels bezet. We vleiden ons neer aan een door planten gescheiden, gedeelde tafel en gezien onze buren net hun voorgerechten uitgeserveerd kregen, wisten we ineens waar we ons konden aan verwachten. En wat we naast ons aan tafel zagen, beloofde veel goeds. Nadat we ons op de comfortabele zitplaatsen genesteld hadden kwam onze ober zich voorstellen. Een vlotte jongen die direct joviaal naast mij op de bank kwam zitten om het concept toe te lichten. Men heeft hier geen kaart. Er kan gekozen worden voor 3, 4 of 5 gangen. Bij het hoofdgerecht is er keuze tussen vlees en vis en de gangen kunnen onderling worden ingewisseld naar believen. Zo koos ik voor het voorgerecht van het driegangenmenu maar tafelpartner W. prefereerde het voorgerecht van het vijfgangenmenu. Bij alle gangen kan een wijnarrangement genomen worden. Ik had echter bij binnenkomst al een glas witte huiswijn gekregen en die beviel zo goed dat ik die bleef doordrinken. W. was vanavond de bob en koos voor een versgeperste jus d`orange. Broodjes kwamen ineens ook op tafel. Zuurdesembrood van het Vlaamsch Broodhuys met daarnaast een potje zout uit Mallorca en een olijfolie met appel- en citroensmaak. Het flesje olijfolie moest je omgekeerd houden waardoor de olie in het dopje liep, zodat je het daarna kon inschenken. Een grappig detail. Water is hier gratis. Op elke tafel komt een (gratis) karaf water met munt en citroen. Een heel leuk en eenvoudig effect wat het water een frisse, lekkere toets gaf. Een schot in de roos wat mij betreft. Het zit `m soms echt in de kleine details. We kregen ook een amuse. Op een zilveren lepel kwamen 2 lolly`s van geitekaas. Eentje was gemarineerd met witte balsamico-truffelazijn. Het tweede – imho het lekkerste – was aangemaakt met rozemarijn, tijm, bieslook en gedoopt in een abrikooscompote en sesamzaadjes. Hierna kregen we het voorgerecht. Voor mij sashimi. Ik kreeg een rechthoekig bordje met daarop 3 plakjes schotse kweekzalm, 3 plakjes lijngevangen geelvintonijn uit Hawai en 2 kort gegrilde coquilles uit Canada. Daarbij een schaaltje Chinese komkommer, een schaaltje met wat gember en wasabi en een schaaltje soyasaus. Aan tafel werd nog wat olijfolie uit Italie over de coquilles uitgeschonken. Een speciale olijfolie naar mijn mening. Deze werd gekweekt op gronden waar ook clementines gekweekt worden en de olijfolie had duidelijk deze smaak opgenomen. Dit gaf een heerlijke zachte toets aan de perfect gegrilde coquilles. W. kreeg een Carpaccio van Pata Negra met daarop schilfers parmazano en een salade die leek op rucola maar iets pittiger van smaak was en waarvan ik helaas de naam ben vergeten. Het gerechtje werd afgemaakt met wat (gewone) olijfolie. De gerechten worden hier duidelijk toegelicht en onze ober vertelde met veel enthousiasme over de herkomst van de vis. Het viel me ook op dat "Antichic" uitsluitend gebruik maakt van duurzame ingredienten. Geen wilde zalm hier of bedreigde vissoorten en alles biologisch gekweekt. Een pluspunt wat mij betreft. Wij hadden gekozen voor het driegangenmenu, wat inhield dat we geen tussengerecht zouden krijgen. Onze buren echter hadden dat wel genomen en van zodra ik hun borden zag verschijnen had ik spijt van mijn keuze. Het tussengerecht is hier de signature dish: Papardelle met puccini en portobello`s, rucola, kaas, olijvenzout en olijfolie met truffelsmaak. De olijfolie was trouwens niet aangelengd maar er had werkelijk witte truffel ingelegen om smaak af te geven. Dit werd dan nog eens aan tafel afgewerkt met geschaafde verse truffel. Het zag er werkelijk heerlijk uit. Gelukkig had onze ober de begerige blik in mijn ogen opgemerkt en blijkbaar vond de kok het echt niet kunnen dat we de signature dish moesten missen dus ineens kwamen er 2 kleine bordjes met de pasta op tafel (de foto is van het grote bord van onze buren). En men had niet overdreven. Ik weet nu al dat ik volgende keer het tussengerecht erbij neem. Het duurde even voor we het hoofdgerecht kregen dus intussen bestelde ik nog een glas van de Chardonnay. Leuk detail hier is dat dit glas op het einde niet werd aangerekend. Intussen kwam ook de manager een praatje met ons slaan en lichtte hij het concept van "Antichic" toe. Het menu veranderd om de 2 a 3 weken en bij reservering zijn speciale wensen altijd mogelijk. Deze gerechten worden dan ingekocht en in overleg bereid. Intussen kwamen ook onze hoofdgerechten. W. had hier de vis: een op huid gebakken schol met drie bereidingen van bloemkool, waaronder bloemkoolzalf, gebakken bloemkool en een bloemkoolsaus. Daarbij in olie gebakken Livorno aardappelen en eekhoorntjesbrood. Ik had voor het vlees gekozen: Bambisteak met tamme kastanjes en wildjus, daarbij een aardappelgratin met tijm, rozemarijn, room en oude kaas en normaalgezien kwam hier rode kool bij. Nu lust ik geen rode kool dus had ik de bloemkoolbereidingen gevraagd. En ook ik kreeg gebakken bloemkool en bloemkoolzalf. Die overigens overheerlijk waren. Als het er niet zo belachelijk had uitgezien, had ik mijn bord nog willen schoonlikken. Bij het hoofdgerecht hadden we beiden een wijn uit het arrangement gevraagd. Voor mij was dat een rode. Een 100% Syrah druif van Domaine les Yeusses uit Messe, wat je tegenkomt op de weg naar Marseille. De wijn was van 2009 en de druif komt van de oudste wijnstokken van de wijngaard. Een heerlijk wijntje wat de hertenbiefstuk uitstekend aanvulde. W. had natuurlijk een witte wijn bij vis: een specialleke. Een Franse witte wijn uit 2010 van het domein Las Ninas. Deze wijnen worden door een generatie moeders en dochters gemaakt en worden voor 60% op eikenhout gerijpt. Dat geeft een heel erg volle boterige en semi-zoete smaak die bij afdronk doet denken aan een boterbabbelaar. Verder mango en banaan in de neus en een strogele kleur. Een wijn die ik niet snel zal vergeten en die mijn insziens zelfs een beetje wedijverde met het hoofdgerecht. Terwijl we na het hoofdgerecht nog rustig het laatste restant wijn opdronken en aan het nagenieten waren zagen we onze buren bezig met een boek. Een kookboek: "Topkoks voor thuiskoks". Navraag leerde ons dat dit boek wordt uitgegeven door een aantal Nederlandse en Belgische topkoks zoals Johnnie Boer en Sergio Herman. Binnenin staan 40 gerechten van de hand van deze verschillende chefs en op de cover stond… jawel: de signature dish van "Antichic". Onze ober kwam enthousiast vertellen dat men dit boek verkoopt om het "World Food Program" te sponsoren. Van de 10 euro die het boek kost gaat 8 euro integraal naar het voedselprogramma dat van de inkomsten probeert om kinderen in Malawi, op school een gratis voedzame maaltijd aan te bieden. Lang moesten we dus niet twijfelen en net als onze buren waren we danig onder de indruk van dit initiatief. Leuk was ook dat de manager voor we vertrokken nog een persoonlijke boodschap in het boek kwam schrijven. Intussen was het ook tijd geworden voor ons nagerecht: een selectie van desserts. We kregen om te beginnen een ijskoffie die we moesten uitlepelen zonder er in te gaan roeren. Daarbij een hemelse modder gemaakt van 80 procent cacao (links), een witte chocoladebonbon in een glaasje, gemaakt met likeur en karamel (midden) en een Palvote; een Italiaanse chocoladecake met zeezout, amandelolie en hazelnoten (rechts). Een lekkere selectie maar 1 dingetje stak er wel met kop en schouders bovenuit: de chocoladebonbon. Overheerlijk gewoon en natuurlijk veel te weinig. Onze ober nam de complimenten graag in ontvangst want blijkbaar was dit zijn gerechtje. En zo kregen we ineens het recept mee. Het dessert voor oud en nieuw staat bij deze al vast. We sloten af met een muntthee en cappuccino en kregen daarbij nog elk twee friandises. Lolly`s van fairtrade chocolade. De eerste was gemaakt van witte chocolade met een vulling van Champagne en de tweede was een donkere met 80 procent cacao. De rekening – die in een grappig koffertje met zebramotief kwam - bedroeg 112 euro, inclusief boek. Een driegangenmenu kost hier 37,50: een koopje voor wat je krijgt vind ik zelf. En na het achterlaten van een leuke fooi verlieten we voldaan en tevreden het restaurant. Om snel naar terug te keren!