Ambiance

De eerste keer in `t Eibertje, zaten we buiten op het terras in een zonnige en zomerse ambiance. Nu de dagen korter en vooral kouder worden, was het binnen aangenaam toeven. Wat bij binnenkomst opvalt, is de open keuken rechtsachter in het restaurant. Het restaurantgedeelte is door een ruwstenen muur verdeeld in twee ruimtes. Met klassiek wit gedekte tafels met daaromheen leren stoelen, vullen de restaurantruimtes. Aan de grijze muren hangen uitingen van moderne kunst. De inrichting doet rustig en warm aan. Het aperitief werd inmiddels uitgeserveerd. Voor de anderen een rode port en een frisdrank en voor mijzelf een oude bekende, een Sauvignon Blanc van Domaine de Pouy uit de Gascogne, één van de labels van Domaine de Tariquet. In mijn vorige recensie had ik deze wijn al beschreven als opvallend omdat deze milde zuren heeft voor een Franse Sauvignon Blanc. Een mooie wijn overigens om de smaaksensoren positief te beïnvloeden. Een kaart kent men niet bij `t Eibertje zoals ik ook in mijn vorige recensie heb aangegeven. Men dient zich hier door middel van een drie-vier-vijf- of vijfgangen+ verrassingsdiner te laten leiden door de hand van de chef. Om dit niet tot een culinaire dwaaltocht te maken, kunnen de gasten aangeven welke beperkingen er zijn of wat men persé niet lust. We spraken onze voorkeur uit voor een viergangendiner waarna de chef de vrije hand kreeg om dit smaakvol in te vullen. Overigens is op de site wel een viergangenmenu volledig vermeld en de overige menu`s niet.

Het eten

We werden al snel voorzien van onze eerste "smaakbites", een plateau van zwarte leisteen met daarop een glaasje met kaasstengels die bestrooid waren met tandoorikruiden en nigellazaad. Deze laatste zijn zaadjes van de Nigella Sativa, een kruid wat ongeveer een halve meter hoog kan worden en welke ook bekend is van de toepassing op Turks brood. Daarnaast een bakje met casavechips en een saffraanmayonaisedip, een schaaltje met bitterballen gevuld met linzen en een glaasje met komkommerstaafjes en een tzatzikisaus en toastjes met heuvellanderkaas en olijvenpesto. Lekkere "bites" om de smaakreceptoren
op gang te helpen. Door het gebruik van de linzen verloor de bitterbal iets van zijn hartigheid en smaakte daardoor wat vlakker maar was zeker niet slecht van smaak. Om ons helemaal in de juiste stemming te brengen, werden we daarna nog tweemaal met een amuse verwend. Als eerste daarvan een taartje van oranje biet met geitenkaas en truffel en een quenelle van sorbetijs van rode biet. Door het gebruik van truffel en biet een mooie combinatie van aardse tonen die ondersteund werden door de zoete tonen van de biet. Als vervolg wederom een bewerking van kaas, ditmaal een Hüttenkäse met een bleekselderijgranité, trostomaatje en pijnboompitjes. Ook deze bleek erg lekker te zijn. Ondertussen had onze gastheer ons ook van zelfgebakken brood voorzien waarbij we een keuze tussen wit of bruin konden maken.

Na deze smaakvolle inleidingen werd het tijd voor het grotere werk. Ons voorgerecht bestond uit diverse sushirolletjes gevuld met een makreelmousse en komkommerstaafjes. Daaromheen zeewier, gele biet, Nederlands kleinste tomaatjes en asjovisjes in tempuradeeg. Het geheel gegarneerd met avocadocrème, gemengde slasoorten, chipjes van de truffelaardappel en een sesamdressing. Mooie vettig-kruidige smaak van de makreelmousse welke wat "bite" had doordat de chef kennelijk iets van mierikswortelcrëme had gebruikt. Hoewel het veel smaken zijn op een bord en het daardoor ook complex kan worden, bleef de smaakbalans bewaard en waren er geen extremen in te vinden. Een erg smaakvol gerecht en leuk gevonden om de makreelmousse als sushirolletjes te presenteren.
Als begeleidende wijn kregen we hier een Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc 2010 van Silverlake uit Marlborough in het noorden van het Zuidereiland. Gestoken in een bleekgeel jasje toonde hij mooi tropisch fruit en een lichte kruidigheid in de neus. Ook in de smaak frisfruitig en kruidig waarbij de zuren mooi gedekt bleven. Qua smaak bleek dit een mooie wijn te zijn. In de combinatie met het hoofdingrediënt, de sushi van makreelmousse, bleek het niet zo`n gelukkig huwelijk. De wijn liet in de combinatie met de makreelmousse een metaalachtige smaak achter. Bij gerookte zalm met witte wijn komt dit verschijnsel ook voor. Kennelijk heeft dit te maken met de vettigheid van de makreel in dit geval en de zuren van de wijn. De remedie hiertegen is eigenlijk een paar druppels citroensap. We hebben dit ad hoc opgelost door de makreelmousse samen met de sesamdressing te combineren met de wijn. Hierdoor kregen de zuren van de wijn meer tegenspel waardoor de "huwelijksrelatie" zienderogen verbeterde. Waar "mediation" al niet goed voor is! Door de kruidigheid van de wijn bleek ook de combinatie met de in tempuradeeg gebakken ansjovisjes prima.

Tevreden staarden we naar onze leeg geschraapte borden. Mooie smaken, mooie structuur en een mooie smaakbalans. Het tussengerecht diende zich intussen aan. Voordien echter, voltrok zich eerst de wissel van de wijn. Ditmaal een Muscadet de Sèvre et Maine 2009. Een bleek-strogele kleur met een rijpe geur met fruit en hout in de neus. We proefden een volle, rijpe smaak met tropisch fruit, frisse zuren en vanilletonen. Zouden we vis geserveerd krijgen…..? Niet zo moeilijk raden natuurlijk, met deze wijn. Voor ons stonden ronde glazen borden met daarop zonnevisfilet met een auberginepuree, een piperade van zeekraal, rode paprika en lente-ui en schuim van gerookte forel. De zonnevisfilet was aan één kant krokant gebakken terwijl de andere kant net verwarmd was waardoor een mooi kleurcontrast ontstond. De krokantheid had gevolgen voor de cuisson die ietsje te droog was maar het bleef een zeer smaakvol stukje vis. Het krokant bakken geeft, door de elkaar opvolgende serie chemische reacties van het bakken (aminozuren en koolhydraten), een heel mooie smaakdimensie aan een gerecht. Ook de overige elementen waren uitstekend van smaak en ook weer met elkaar in balans. Van origine weerspiegelt de piperade, een van oorsprong Baskisch gerecht, de kleuren van de Baskische vlag, groen rood en wit (groene paprika, tomaten en witte ui). De chef had hier voor het plaatje wel de juiste kleuren gebruikt maar deze op zijn eigen wijze ingekleurd!
De zonnevis in een innige omhelzing met de piperade, bleek uitstekend samen te gaan met de Muscadet. Mooi, in elkaar overgaande smaken die elkaar goed in balans hielden. Door de houtrijping van de wijn (de volheid en de rijpe tonen) en de frisse zuren was het smaakprofiel zodanig dat de combinatie met het krokante van de vis en de piperade, een mooie samensmelting van smaken was. De auberginepuree was op mooie wijze met Marokkaanse kruiden op smaak gebracht. Een erg smaakvolle bereiding.

Ook deze gang gaf ons weer een goed gevoel. Voor het hoofdgerecht vertrouwden we daarom volledig op de vaardigheden van de chef. Weer wisselden we van soort wijn en kleur. Voor de combinatie met het hoofdgerecht kregen we een Mitarte Tempranillo 2010 Rioja DOC ingeschonken. Het "bijzondere" aan deze wijn was de maceration carbonique of voor niet-francofielen, de koolzure gisting van de druiven. Een techniek die ze ook voor de Beaujolais gebruiken. Hierdoor blijven de tannines beperkt en blijft de wijn fruitig en soepel. De wijn was rood/paars van kleur met geuren van rood fruit. Wat smaak aangaat, rijp, vol, iets lichtvoetig en fruitig met veel rood fruit.
Als hoofdgerecht een royale tranche kalfslende met kalfszwezerik, sjalottenpuree, aardappelfondant, koningszwam, witlof en een groene asperge. De handtekening van de chef kwam in de vorm van een extractiesaus op basis van sherry. Ook de kalfslende had een mooie krokant gebakken korst met daarbinnen mooi rosé gebakken vlees. De saus werd door onze gastheer aan tafel over het vlees genappeerd. Ik blijf in herhaling vallen blijkbaar maar de smaakdimensie van de krokante buitenkant en de zachte, rosé gegaarde binnenkant is zo geweldig. Voor mij geeft het een mooie smaaksensatie, zeker in combinatie met de saus. Hoewel het een extractiesaus was, bleef ook de balans hier bewaard. Niet te geprononceerd maar smaakvol. En het kannetje met saus bleef op tafel staan….daar wisten we wel raad mee! De mooie, wat zoete smaak van de sjalottenpuree, samen met het heerlijk krokant-zachte, smaakvolle vlees van de lende, combineerde op mooie wijze met de wijn. De smaaktonen van rood fruit en zijn toch volle smaak gaven de wijn het juiste smaakprofiel voor het succesvol samenspel van smaken. Ook hier bleek het belang van een niet te geprononceerde saus om de wijn niet voor het hoofd te stoten. Proefondervindelijk stelden we ook nog vast dat de smaak van de koningszwam goed tegenspel bood aan de smaak van de wijn waardoor ook weer een mooie smaakcombinatie ontstond.
Na dit mooie spel van allerlei smaken leunden wij tevreden achterover. Maar ook in het besef dat aan alle goede dingen een eind komt. Het dessert is toch eigenlijk weer een vooraankondiging dat de avond op zijn eind loopt. Gelukkig was het nog niet zo ver. Om het dessert in te leiden kregen we eerst nog een pré-dessert uitgeserveerd. Op een standaardje met daarop en dessertlepeltje kregen we een eierdopje gevuld met pure en witte chocolade, een in gember gemarineerde aardbei en een granité van limoen. Erg smaakvol en een mooi contrast in mondgevoel door zowel het filmende van de chocolade als het frisse van de aardbei en de limoengranité.


De laatste wijn verscheen in het glas. Een Spätlese Sämling 2010 van Tschida uit het Oostenrijkse Burgenland met een bleekgele kleur en zoet/frisfruitige geuren. Ook in de smaak gaf de wijn het zoete en frisfruitige prijs. Een lekkere frisse wijn met een mooi zoetje. De wijn werd de begeleider van ons dessert, bestaande uit gekarameliseerde reepjes ananas, ijs op basis van vijf kruiden, een alginaatbolletje van ananas, panna cotta van steranijs en jelly van Malibu-rum. Complexiteit in overvloed, van zoet tot kruidig, van fris tot kokos (vet, romig). Reden genoeg om ruzie te krijgen met de wijn maar wonderwel was er iets van harmonie met alle onderdelen. De diverse smaken en de wijn bleken goed op elkaar aan te sluiten.
Het einde kwam nu echt nabij. Ons wachtte nog koffie met wat lekkere, huisgemaakte friandises, beiden geserveerd op zwarte leisteen en het voldoen aan onze financiële verplichtingen.

De wijn

Zie bij "Het eten".

De bediening

Ook de bediening was, net als het eten, prima in orde. Vriendelijk, open naar de gast toe en ter zake deskundig. We vinden het belangrijk dat er interactie tussen gastheer/-vrouw en gasten ontstaat waardoor voor beiden een mooie avond ontstaat. Die interactie was ook deze avond in ruime mate aanwezig.

Extra informatie

Na ons tweede bezoek bleek dat de sleutelwoorden die ik in mijn vorige recensie toedichtte aan Thijmen Peters, smaakvol, subtiliteit, concentratie en passie, volledig op zijn plaats bleken te zijn. Het is alleszins een genot om hier te eten. De sfeer, de vriendelijkheid, de kookkunst en de passie van de witte brigade dragen hier veel aan bij.
De prijzen zijn, zoals ik voorheen al een keer aangaf, vriendelijk. Een driegangendiner kost € 39,50, een viergangendiner € 49,50, een vijfgangendiner € 59,50 en een vijfgangen + (met kaas) € 69,50. Wijnarrangementen hierbij zijn verkrijgbaar voor € 20,50, € 26,50, € 32,50 en
€ 37,50.

• Reacties (11)
• Restaurant
• Meer recensies: Eibertje (3)

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

10-11-2011

john15

Wederom een uiterst nauwkeurig verhaal zoals we van jou gewend zijn. Inderdaad ook deze tweede keer helemaal naar tevredenheid. Hier is het prima vertoeven. Peter, bedankt voor je verhaal. Gr. john.

10-11-2011

wubbejan

Uitvoerige beschrijving van een een heerlijk diner, ondersteund met prachtige foto`s. Bedankt weer, gr. WubbeJan.

09-11-2011

zomaareenbezoeker

Heee Peter, wat een mooie recensie. Je beschrijving van het geheel maakt dat ik er graag eens zou willen eten, maar ik woon niet echt in de buurt. Ik heb een beetje mee genoten door de manier waarop je het beschrijft. Als ik ooit in de buurt ga ik er zeker eten. Bedankt en groet, I neke

09-11-2011

nadino

Jeetje, wat een uitvoerig geschreven recensie! Erg goed gedaan. Groetjes, Nadine

08-11-2011

BenVerbruggen

Een mooi en duidelijk verhaal. De gerechten zien ( door de duidelijke foto`s) er prima uit en bij het lezen proef je de hoeveelheid smaken die voorbijkwamen. Knap geschreven, bedankt Ben.

08-11-2011

kaimetsch

Hij schrijft helaas niet wekelijks maar als er dan wat van zijn hand verschijnt is het wel meteen raak, wat een gedetailleerde roman is dit nu ook weer geworden! Ook zonder de foto`s kan men zich al een prima beeld vormen van het geen jullie beleefd hebben. De 13 GM punten hebben ze hier zeker verdient, dat kan ik wel opmaken uit je verhaal. Ook prima dat je het geheel `cijferloos` laat, je recensie is sprekend genoeg daar hoeft gewoonweg geen cijfermatige beoordeling bij. Bij de wijnen vielen me 2 dingen op, ten eerste `Domaine de Tariquet` , die zie ik de laatste tijd wel vaker voorbij komen, schijnbaar een `leverancier` van betaalbare kwaliteitswijnen. En dan de Tempranillo, die ik zelf wekelijks drink, uit het Alavesa gedeelte van de Rioja, zonder houtsmaak, jammer :-) Ongetwijfeld perfect `matchend` bij de gang maar persoonlijk heb ik liever een houtgelagerde variant, paar splintertjes erbij kan ik over het algemeen wel waarderen. Bedankt weer voor een uitmuntende bijdrage Peter, Kai

07-11-2011

sophie1215

"Het is alleszins een genot om hier te eten. De sfeer, de vriendelijkheid, de kookkunst en de passie van de witte brigade dragen hier veel aan bij." Ik ONDERSTREEP dit volledig! Dank weer voor je gedetailleerde beschrijving van alle gerechten en wijnen. Hartelijke groet, Sophie.

07-11-2011

jokevd1

"Mediation", hoe verzin je het Peter?! En ik maar denken dat dit vooral gebruikt wordt om huwelijken te redden, danwel op elegante wijze te eindigen. Is dit woord een officiële term in de culinaire wereld of een mooie metafoor van jou? Ik zal hem in ieder geval onthouden. Mooie foto`s en duidelijk stuk; klinkt zeker als een aanrader. Verder sluit ik me volledig aan bij FJ.

07-11-2011

ronaldvermeulen

Peter, Volgens mij weer een aanrader. Als ik alleen de foto`s zie, krijg je trek in die mooie gerechten. Er is zorg besteed aan de aankleding van de borden. Smaken zijn altijd moeilijk. De een vindt dat , de ander weer wat anders. duidelijk mag zijn dat de combinatie van smaken moet kloppen. ik geloof, jouw verhaal aan te horen, dat dat gelukt is

07-11-2011

FJbaktpannenkoeken

Gedetailleerd verhaal en mooie foto`s inderdaad, maar vooral ook van een fijn diner! Klinkt lekker en (zeker voor deze prijsklasse) veel amuses ook. Op de een of andere manier vind ik dat altijd leuk, in een restaurant. Groet, FJ

07-11-2011

adwijgerde

mooie uitvoerige omschrijving weer Peter en prima foto`s bedankt, groetjes Ad

Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

Recensies over Eibertje

Recensie toevoegen »

20-06-2010

gastronoom1

Aan het einde van een zonovergoten middag gingen we ontspannen op weg naar onze culinaire bestemming van deze dag. Gelegen op de prachtig door de zon … Lees de complete recensie »

08-11-2009

sophie1215

Na noodgedwongen rondgeslenterd te hebben op deze regenachtige middag in Almelo en vervolgens Nunspeet, is het heerlijk binnenkomen in dit knusse en … Lees de complete recensie »

01-09-2008

orphan

Wat lekker en wat mooi! We kwamen binnen in een leeg restaurant (18.30 uur) en even schrok ik; had ik nu wèèr een verkeerde keuze … Lees de complete recensie »