Ambiance

Het restaurant is ondergebracht in een modern ogend gebouw met van binnen een strakke architectuur. Door het gebruik van split-levels kun je vanaf elk niveau het restaurant van voor naar achter en van boven naar beneden aanschouwen. Het eigenlijke restaurant zit in het souterrain grenzend aan het domein van Margot. Omdat de afscheiding uit glas bestaat kun je eigenlijk wel spreken van een open keuken waar de witte brigade al hard aan het werk is om het de gasten naar de zin te maken. De inrichting is ruim van opzet en desondanks biedt het toch plaats aan 70 gasten. Door aankleding en inrichting evenals de benaderbaarheid van Margot en de informele maar correcte bediening, is er sprake van een leuke ambiance. Opvallend, althans voor mij, was ook de ambiance aan de andere kant van het glas, in de keuken. De invloed van een vrouwelijke chef is hier duidelijk waarneembaar. Plantjes voor de ramen, kleurige magneetvormen voor het whiteboard en een rustige werksfeer zonder "geschreeuw" waaraan haar mannelijke collega`s zich nog wel eens willen bezondigen. Leuk om de vrouwelijk "touch" zo waar te nemen.
In de lounge, op het eerste split-level, genoten wij van ons aperitief, een glas mooie zuivere champagne van Moët et Chandon, ons aangeboden door John, "de gastheer van dienst" deze avond. Een verfrissend begin van een hopelijk culinair avontuur. Hier genoten we ook onze eerste amuses bestaande uit een verfrissing van meloen met tonicschuim, een lolly met een kern van vloeibare rabarber en een marshmallow van specerijen. In de smaak al een vooraankondiging van de kookstijl van Margot, subtiel en lichtvoetig. Verder kregen we nog een minihoorntje met een smaakvolle vulling. Na deze aangename verpozing en voorstelronde werden we uitgenodigd om aan de grote tafel in het restaurant plaats te nemen. Uiteraard gaven we hier gevolg aan met hoog gespannen verwachtingen.

Het eten

Amuses
Nadat iedereen zijn/haar plekje had gevonden, werden de glazen gevuld met de eerste wijn. We begonnen in Duitsland met de Scheurebe 2009 Spätlese Trocken van het Weingut Emmerich. Scheurebe is een kruising tussen de Sylvaner- en Rieslingdruif en is genoemd naar zijn uitvinder Georg Scheu. De wijn was iets te koud waardoor hij zich niet gelijk toonde in zijn neus, eigenlijk wat gesloten. Intussen verscheen Margot met de volgende amuse. Een preisoepje met piccalillyschuim, geserveerd in een kop en schotel met een uitbundige decoratie. Daar bovenop een stokje met een groene aspergepunt. Daarbij, aan een lange stengel bevestigd, een bitterbal gevuld met geitenkaas. We werden "gemaand" om het soepje met alle laagjes tegelijk te eten om de smaak maximaal tot uitdrukking te laten komen. Een prachtige samensmelting van smaken waarbij kruidigheid en frisse zuren van de piccalilly naar voren kwamen. Ook de bitterbal deelde in dit smakenfestival, lekker hartig en delicaat smaakvol. De wijn-spijscombinatie klopte helemaal. Mooi in elkaar opgaande smaken van amuses en wijn. Alle zintuigen stonden inmiddels op scherp om maximaal ingevuld te worden.

Voorgerecht
Het voorgerecht dat Margot voor ons in gedachten had werd inmiddels uitgeserveerd en bestond uit gemarineerde makreel met een geitenkaasijsje, een stukje koningskrab, een marshmallow van rosébier en een rondje krabsalade. Verder kwamen hier apart nog een in tempuradeeg gebakken sardientje bij met avocadomousse met daarbij een eetbaar krokant lepeltje. Voor mij een mooi gerecht met ook hier mooie smaken die subtiel aanwezig waren. Opvallend element hierin was het geitenkaasijsje, zacht van smaak maar met behoud van de mooie friszure smaak van geitenkaas. Het sardientje was in de smaakopbouw het meest aanwezig maar deze heeft van nature een aanwezige smaak. Niet iedereen van het gezelschap deelt deze mening. Vooral de wat forsere smaak van het sardientje bleek niet voor iedereen even lekker. De gemarineerde makreel en de marshmallow konden in ieder geval zeker de goedkeuring wegdragen.
De combinatie van het voorgerecht met de wijn was uitstekend. Hoewel de smaken wat uit elkaar liepen qua smaakprofiel was de subtiliteit kennelijk de verbindende factor zodat ook de wijn hier feilloos op aansloot. Opvallend daarin dat ook de sterkere smaak van het sardientje ook met deze Scheurebe in harmonie was dankzij zijn brede smaak.

Eerste tussengerecht
Intussen had de witte brigade al voorbereidingen getroffen voor het tussengerecht. Terwijl zij daar druk doende mee waren, werd onze tweede wijn ingeschonken. We gingen van Duitsland naar Frankrijk, het wijngebied van de Rhône. In vergelijking met Bordeaux en de Bourgogne misschien wat miskend maar een gebied wat mooie wijnen voortbrengt. De sommelier had ons bedacht met een Crozes Hermitage, Les Meysonniers 2007 van het Domaine Chapoutier. Een assemblage van Marsanne, Rousanne en Viognier die zes maanden op hout heeft gerijpt. De chef presenteerde ons rode mulfilet met daarop een laagje briochebrood op een bedje van courgettebrunoise, preijulienne, zeekraal, gemarineerde tomatenblokjes in saffraanbouillon met lavendel. Apart daarbij geserveerd een stukje gekarameliseerde Canadese kreeft met wat saffraanmayonaise en een bakje met friséesla en plakjes venkel. Ook dit gerecht werd gekenmerkt door de subtiliteit en lichtvoetigheid die in Margots` kookstijl opgesloten zit. Erg smaakvol op alle onderdelen maar hier deed zich vooral de kracht van de som der delen gelden. Alle elementen bij elkaar dragen bij aan een harmonieuze combinatie die smaakvol maar toch ook weer delicaat is. Voor bijna iedereen van het gezelschap was dit het mooiste gerecht van de middag. Maar ook hier een tegengeluid, want voor één van ons viel dit gerecht wat tegen. Op mijn eerste gevoel afgaand leek de wijn wat heftig voor dit gerecht maar de schijn bedroog ook hier. Bij de elementen apart bleek dit zo te zijn maar ook hier was het totaal van het gerecht de kracht. Wijn en spijs kwamen op een mooie manier samen. In deze "marriage" viel de positieve invloed van de saffraanbouillon op in de wijn-spijscombinatie. De smaak hiervan was de bindende factor die zorgde voor de aansluiting met de wijn.

Tweede tussengerecht
De sfeer zat er inmiddels goed in aan tafel. Ondanks het feit dat een aantal elkaar niet kende waren we, in afwachting van ons volgende gerecht, volop in gesprek met elkaar. Het werd weer tijd voor een wisseling van glazen en wijn. In plaats van de smallere wijnglazen voor de Les Meysonniers 2007, werd er nu bredere en bollere wijnglazen voor ons neergezet. Mijn nieuwsgierigheid was uiteraard gewekt. Bij Da Vinci werkt men voor de diverse soorten wijn met evenzovele soorten glazen van de Oostenrijkse firma Riedel. Deze heeft voor iedere soort wijn een ander glas ontwikkeld. Door de speciale vormen van de verschillende glazen komen de karakters van de wijnen, volgens de filosofie van Riedel, meer tot hun recht. De vorm van het glas heeft invloed op balans, smaak, bouquet en afdronk van de wijn. De techniek even terzijde, de wijn die we ingeschonken kregen was wederom een Franse, en wel L` Abeille Blanche 2009 uit Saint-Veran van Joseph Drouhin uit de Bourgogne. Gemaakt van 100% Chardonnay met 3 maanden houtrijping waardoor de frisheid van de wijn bewaard blijft. Ook deze wijn was iets te koud zodat het bouquet nog verborgen bleef. Een frisse wijn mede door de minimale houtopleg en daardoor ook minder breed dan zijn beroemde grote broers uit de Côte d`Or. De keuze voor deze wijn werd duidelijk bij ons tweede tussengerecht, Noordzeetarbot met bloemkoolroosjes, gepocheerd kwarteleitje, tuinbonen, aardappelvormpjes, gefrituurd salieblad en Béarnaisesaus. Hoewel de tarbot ietsje sappiger had gemogen, was deze wel heel smaakvol. Alle elementen in dit gerecht hadden weer hun eigen rol en vulden elkaar aan. Frappant was vooral de invloed van de bloemkool op de Béarnaisesaus. Deze was overigens goed in balans maar de bloemkool had een verzachtende invloed op het zuurtje in de Béarnaisesaus van de gastrique. (reductie van witte wijn, azijn en kruiden). Tijdens mijn "Tour de Cuisine" werd dit overigens ongevraagd bevestigd door Margot. Het wordt bijna saai maar ook bij dit gerecht was het weer de som der delen die het gerecht maakte. Gecombineerd met de wijn bleek de verzachting van het zuurtje in de saus door de bloemkool de brug te zijn met de gepresenteerde wijn. Daardoor ontstond er een uitstekende balans in de wijn-spijscombinatie waarin beiden elkaar goed tegenspel boden.
Ook hier, naast instemming omdat de mooie, zachte Béarnaisesaus opvallend was, toch ook wat tegengeluiden. Niet iedereen bleek alle onderdelen, zoals de bloemkoolroosjes, te kunnen waarderen Ook de ietsje te droge tarbot was een aantal mensen opgevallen.

Groet uit de keuken
We vervolgden met menu met een "Groet uit de keuken van Margo". Daarvoor werden eerst weer glazen en wijn gewisseld. Voor de wijn gingen we terug naar Duitsland, naar de Rheinhessen. We kregen een zoete Hüxelrebe Spätlese 2009 van het huis Erbeldinger. Ra, ra….wat zouden we krijgen bij deze wijn?
Margot groette ons persoonlijk met een gerechtje van geconfijte eend met een ballotine van ganzenlever, ijs van ganzenlever, een hulsje van rode biet, vijgencompôte en gemberbrunoise. Één van ons werd echter uitgebreid in het zonnetje gezet door Margot met wat meer ganzenlevergerechtjes! Een liefhebber, dus! Hij genoot ook zichtbaar van zijn surplus aan ganzenlever. Wij ook, zij het in een wat kleinere hoeveelheid! Mooie, volle en romige smaken van de ganzenlever in en klassieke combinatie met het zoete van de gember en de compôte. Het hulsje van rode biet bood op zichzelf al een mooie harmonie in aardse en zoete tonen, geheel eigen aan het smaakprofiel van rode biet. De wijn-spijscombinatie liep hier niet helemaal in de pas. De combinatie van ganzenlever en een mooie zoete wijn is een klassieker en hier ook wel een lekkere combinatie. De wijn had echter een smaakprofiel welke iets boven die van het gerecht uitstak. Kortom, een mooie wijn maar niet helemaal in lijn met het gerecht.

Hoofdgrecht
De keuken bekommerde zich over het vervolg van deze smaakvolle groet uit de keuken terwijl de sommelier onze glazen weer verving en de begeleidende wijn bij het hoofdgerecht inschonk. We vervolgden onze wijnroute deze keer naar Zuid-Afrika, naar Paarl, thuisland van de Veenwouden Merlot 2006. Een wijn die 24 maanden houtrijping ondergaat op zowel oud als nieuw eiken. Vanuit de keuken werd ons hoofdgerecht inmiddels ingezet. Dit maal een bord zonder de opvallende decoraties maar gewoon wit. Op dit bord lagen plakjes zomerree, ravioli `s gevuld met ui en koolrabi, een "nestje" snijbonen, doperwten en doperwtenpuree, een zalfje van rode biet en een rode wijnsaus met daarin twee dikke (=Limburgs voor "grote") kersen. Uiteraard zat iedereen met alle zintuigen op scherp maar onze hooggespannen verwachting werd niet helemaal waargemaakt. De cuisson van de zomerree was net iets te veel. De snijboontjes bleken niet helemaal op smaak want er was kennelijk iets te weinig zout gebruikt. Één van de leden vond de snijbonen zelfs waterig en fantasieloos. De rode wijnsaus was fruitig, naar mijn beleving iets te fruitig. Het gerecht was zeker smaakvol maar het algemene gevoelen was dat dit gerecht eigenlijk spanning miste om het bijzonder te maken. Dat de saus te fruitig was, bleek ook in de combinatie met de wijn. Tegen een smaakprofiel van zoveel geprononceerdheid, volheid en stevigheid moest de fruitige saus het afleggen. Deze kon niet de brug vormen van het gerecht naar de wijn toe. Jammer dat dit hoofdgerecht voor iedereen wat uit de pas liep en wij onze zintuigen niet maximaal konden invullen.

Dessert
Met het dessert kwam ook de afsluiting van ons gezellig samenzijn in een mooie ambiance en op een leuke locatie in zicht. De laatste wissel van glazen en wijn vond plaats. Van Zuid-Afrika togen we naar Italië. In het glas een Malvasia di Castelnuovo Don Bosco D.O.C. 2010 van het huis Gilli. Als dessert had Margot voor ons een torentje opgebouwd uit een schijfje frambozenmousse, verse frambozen en een frambozenmakaron, verder mousses van witte en bruine chocolade, het bekende eetbare, krokante lepeltje en zuurstokpoeder bedacht. Daarnaast nog een glaasje hangop met aardbeien, een soufflé van vanille en frambozen en een granité van rozenblaadjes en frambozen. Een frisfruitig nagerecht wat ook weer mooie en subtiele smaken had waar zelfs de beide luchtige chocolademousses in meegingen. De wijn was afgestemd op de hoofdrol van de frambozen in het dessert. Deze hadden we uiteraard volop. Opvallend in deze wijn-spijscombinatie was de aansluiting van de wijn met de chocolademousse en met de hangop. Vooral met de chocolademousse verrassend omdat deze in de basis toch een vet mondgevoel geeft maar door zijn luchtigheid en subtiliteit mooi aansloot bij de wijn. Bij de hangop is de frisse fruitigheid een dragend element in de combinatie met de wijn.

De wijn

Zie hiervoor.

De bediening

In het begin memoreerde ik al de informele maar correcte bediening. Het merendeel van ons gezelschap, waaronder ikzelf, heeft de bediening als gastvrij en professioneel ervaren in tegenstelling tot in de eerdere recensie van één van ons. Hun professionaliteit en gastvrijheid bleken in woord en gebaar. De wijn werd indien nodig en naar het oordeel van de meesten van ons, tijdig bijgeschonken. Zelf waardeer ik de informele manier waarmee de bediening ons tegemoet trad zonder de grenzen van het betamelijke te overschrijden. Ik vind het altijd bijzonder als er een "klik" tussen zwarte brigade en gast ontstaat. Dan heeft een culinaire middag of avond een extra dimensie. Ook Margot was op verschillende momenten aan tafel te zien. Uiterst benaderbaar en toegankelijk maar ook professioneel in haar uitstraling in de keuken. Professioneel met een glimlach omdat ze ook in de keuken een mooie ambiance weet te creëren.

Extra informatie

Gezien de uitstekende ervaringen van John, onze "gastheer van dienst", in dit culinaire domein, gingen we hier met hooggespannen verwachtingen heen. Verwachtingsvol om op tweesterrenniveau te mogen eten. We hebben hier in een mooie ambiance, in een mooi restaurant en in aangenaam gezelschap, ook mooie gerechten gehad die een veelheid aan smaken kende maar altijd subtiel en lichtvoetig waren. Wat we echter een beetje misten en dan spreek ik ook namens de anderen, was het "WAUW"-gevoel. We misten een beetje spanning in, vooral, het hoofgerecht. Eerlijk is eerlijk, er wordt op hoog niveau gekookt maar we zagen graag dat beetje extra terug waarom het tweesterrenniveau is. Overigens ben ik er zelf van overtuigd dat Margot en Peter dat niveau normaal gesproken ruimschoots halen. Ik kom graag nog een keer terug om hiervan te kunnen getuigen.

• Reacties (8)
• Restaurant
• Meer recensies: Da Vinci (13)

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

12-07-2011

myriam_c

Sorry, maar het verhaal is voor mij te lang, heb het dan ook niet volledig gelezen. Dat verschillende soorten wijnen in verschillende soorten glazen geschonken worden is toch niks bijzonders? Het verbaast met dat een `gastronoom` dat blijkbaar niet weet.

12-07-2011

john15

Peter, wederom een perfecte recensie. Helemaal dat verwoord, zoals ik het ook bedoel. Kan je op geen foutje betrappen! Was een super middag. Gr. john.

12-07-2011

metata

Hoi Peter, wat een mooie en uitgebreide omschrijving van de lunch. Heel knap hoe je het allemaal verwoord. Ik kan me in de meeste punten heel goed vinden. Dank je wel. Groeten Meta

12-07-2011

wubbejan

Zeer uitgebreid verhaal met prima foto`s. Verhaal als altijd zeer gedétailleerd. Gr. WubbeJan.

12-07-2011

jokevd1

Peter, je hebt prachtig werk geleverd met deze recensie; ik heb nog een keer opnieuw gegeten!

12-07-2011

sophie1215

Peter je hebt het allemaal weer heel vakkundig weer weten te geven, chapeau!Ben het met je eens dat het hoofdgerecht niet aan de hooggespannen verwachting voldeed. Ik heb dit gerecht in dit restaurant overigens al eens eerder mogen proeven in een iets andere samenstelling en toen vond ik het duidelijk beter. Neemt niet weg dat het een heel aangename middag was `en général`. Dank en groet, Sophie.

11-07-2011

adwijgerde

Uitstekend verhaal Peter, het helpt toch wel om aantekeningen te maken. Hele mooie foto`s ook, bedankt voor je bijdrage, groetjes Ad

11-07-2011

kaimetsch

Duidelijk verhaal Peter! Hetzelfde meegemaakt maar op sommige punten een net wat andere mening en dat is maar goed ook, je bent immers met 7 zielen die er ieder hun eigen beleving op los laten. Bedankt, ook voor je gezellige aanwezigheid daar , Kai

Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

Recensies over Da Vinci

Recensie toevoegen »

04-12-2011

john15

Het was alweer een tijd geleden dat we Da Vinci bezochten. Op een woensdagavond reden we naar Maasbracht om ons favoriete restaurant te bezoeken. … Lees de complete recensie »

16-07-2011

kaimetsch

Op een gelukkig niet al te warme maar wel zonnige zondagmiddag lunchen bij Da Vinci. Er zijn slechtere invullingen van de dag te bedenken zeker als … Lees de complete recensie »

04-07-2011

adwijgerde

Met recensenten op naar het tweede smulclub uitje. We waren keurig op tijd zodat ik rustig een paar kiekjes van het restaurant kon maken. Ik liep al … Lees de complete recensie »

01-03-2011

john15

Het was alweer een tijdje geleden dat we restaurant Da Vinci bezochten. Dus op deze druilerige zondagmiddag was het een goed idee om bij Petro en … Lees de complete recensie »

18-07-2010

sophie1215

DaVinci – Maasbracht, 2e bezoek 13 juni 2010. Inmiddels is het al weer te lang geleden dat wij onze goede vrienden, ontmoet via het SW. in het … Lees de complete recensie »

20-07-2009

beaujeandegort

Genieën zijn van alle tijden. Mozart, Einstein, Da Vinci, zomaar wat namen van geniale mensen. De schilder van de Mona Lisa spreekt het meest … Lees de complete recensie »

19-04-2009

andrea

"DE MAATSTAF IS PERFECTIE" Onze iets nadere kennismaking met Da Vinci was niet alledaags. Kenden we het restaurant eerst alleen van horen … Lees de complete recensie »

17-02-2009

john15

Natuurlijk de zondagmiddag voor een uitgebreide lunch bij Da Vinci. Voor ons is de zondagmiddag hier heel bijzonder en gezellig. Na de toekenning … Lees de complete recensie »

30-09-2008

sophie1215

Op deze schitterende nazomer zondag begeven we ons richting het zuiden om aldaar onze vrienden van het smulweb te ontmoeten ter ere van een … Lees de complete recensie »

22-04-2008

john15

Zondagmiddag 13.00 uur, voor mij de ideale tijd voor een heerlijke verwennerij bij restaurant Da Vinci. Een goede en dierbare vriendin had ik … Lees de complete recensie »

10-12-2007

john15

Zondagmiddag, guur weer, regen. Niet het ideale weer voor een wandeling. Dus we dachten laten we ons zelf tracteren op een etentje, natuurlijk bij … Lees de complete recensie »

23-08-2007

john15

Da Vinci is voor ons altijd een restaurant waar we ons thuisvoelen, de kwaliteit altijd constant is. Margo en Pedro de hele brigade altijd aardig en … Lees de complete recensie »

05-03-2007

john15

ons favoriete restaurant,altijd constante kwaliteit,en een heel vriendelijke prima sfeer. nou dan mijn eerste recensie over ons favoriete restaurant. … Lees de complete recensie »