Ambiance

Geen dwarse tante

De waterrijke omgeving van Kaag was ons tot dan toe onbekend. Maar die woensdagochtend stonden we met onze gehuurde fietsen op de veerpont te wachten in Buitenkaag onder een onheilszwangere lucht. We passeerden talrijke poelen, huizen aan het water en patserige jachten. Ook het restaurant waar we `s avonds zouden dineren fietsten we tegemoet: een schilderachtig huis, onwaarschijnlijk mooi gelegen aan het water. Met meer geluk dan wijsheid laveerden we die middag langs alle onweersbuien. De eigenaresse van Tante Kee zou ons die avond vertellen dat `s middags de gasten bijkans van het terras waren gespoeld. Terwijl wij vrolijk een paar kilometer verderop onder een droge hemel fietsten. De sluizen van de hemel openden zich pas toen wij hoog en droog in ons hotel zaten.

Toen wij, wederom per fiets naar het restaurant reden was het opgeklaard. De avond was zacht genoeg om het aperitief op het terras te nuttigen, pal aan het water. Vermeldenswaardig is dat ons een gratis verwennerij te wachten stond. Mijn prijs voor de recensiewedstrijd van mei. En die begon niet kinderachtig: een feestelijk glas Moët & Chandon met de nodige knabbels. Een zes gangen verrassingmenu zou nog volgen.

De eigenaresse Kim Edwards verhaalde over de herkomst van de naam van het restaurant. Tante Kee heeft namelijk werkelijk bestaan. Zij bakte in dit zelfde huis pannenkoeken. Noodgedwongen met zure melk. Het waren arme tijden in de jaren dertig van de vorige eeuw. Maar haar baksels werden zo vermaard dat ze besloot een restaurant te beginnen. Later breidden haar kinderen de menukaart uit met kip aan `t spit. Het scheen een eigengereide dame te zijn die ook stevig kon innemen. Als ze het op haar heupen kreeg sloot ze de tent, of er nu nog gasten op een bestelling zaten te wachten of niet. Vijf jaar geleden kochten Kim Edwards en Raymond Reeb dit pand en zetten de culinaire traditie op een hoger plan voort.

De glazen werden gul bijgeschonken en even later werd de amuse geserveerd: een lekker aspergesoepje met schuim van botermelk, groentestengels in tomatenjam en camembertroom.
Ondertussen meerde vlak naast ons een jacht aan. We knikten vriendelijk naar de opvarenden: twee goed gemutste echtparen. Met enig kunst- en vliegwerk werd het schip vastgelegd. Bij mooi weer liggen de bootjes van de gasten rijendik aan de steigers.

Het eten

We poogden ons voorgerecht nog in de buitenlucht soldaat te maken. Maar toen ik regendruppels op mijn zojuist geserveerde kreeftenstaartje zag vallen was dit toch echt het teken om de boel op te pakken en de maaltijd binnen voort te zetten. De gasten haastten zich naar binnen en in allerijl werd de kap van de boot gesloten. We betraden een eigentijds klassiek ingerichte ruimte gehuld in grijs- en aardetinten, tafels in licht gelakt hout en stoelen overtrokken met beige-wit gestreepte hoezen die tot aan de grond reiken. Snel zette ik mijn aanval op het kreeftenstaartje voort. Het goed smakende schaaldier werd begeleid door een kleine kruidensalade, limoen mayonaise en bieslook. Een mooi puur gerecht. Onopgesmukt sober maar met gevoel voor stijl geserveerd, wat een indicatie bleek voor de overige gerechten. Hierbij werd een Mas Comtal 2007 uit Penedes geschonken die met zijn lichte citrustoets mooi bij dit gerecht aansloot. Mijn voor schelp- en schaaldieren allergische tafelgenoot mocht zich ontfermen over een carpaccio van kalf met pecorino, asperges, zomertruffel (die qua geur en smaak overigens weinig toevoegde), afgemaakt met een Grand Cru extra virgine olijfolie. Een droge fruitige Gavi di Gavi, Piemonte maakte het verhaal compleet.

De tweede gang was een perfect op de huid gebakken rode mul met antiboise van zomergroenten, kappertjes en taggische olijven. Hierbij dronken we een mooie verfijnd smakende rosé (Côtes de Provence 2007, Dom. De Curebéasse) met een fris-pittig karakter.

Hierna werd een in de oven gegaarde kabeljauwrugfilet gereserveerd op een bedje van aspergerisotto en getopt door parmezaan, begeleid door jonge tuinboontjes en rucola uit eigen tuin. Een mooi gerecht maar de kabeljauw werd licht gedomineerd door de machtig smakende risotto en de pittige kaas. Ook lastig te combineren met wijn. De gekozen wijn - Saint-Veran 2006, S+G Guerrin, Cuvee Prestige – paste naadloos bij de dominante toetsen van het gerecht: de parmezaan vanwege de mooie, beetje wrange afdronk en de risotto vanwege het volronde en vettige karakter maar paste minder bij de kabeljauw. Er ontstond enige hilariteit bij de echtparen die de Kaagse wateren hadden getrotseerd toen wij foto`s van de gerechten maakten. Eén van hen zette mij pardoes op de foto terwijl ik nogal ongemakkelijk half staand met het servet nog op mijn schoot hangend een close-up nam.

De glazen werden gevuld met rode wijn: Dom Martinho 2005, Dom. Barons Rothschild, (tempranillo, syrah, cabernet sauvignon). Een pittig wijntje, rond, stevig en aards. Mooi passend bij één van de mooiste rosé gebraden stukken vlees die ik in tijden had geproefd: Ierse runderlende. Deze werd geserveerd met Dauphine aardappel, haricot verts, shi-i take, artisjok en Béarnaise saus.

De opmaat voor de finale was een mooie combi van Franse kaassoorten (o.a. Bleu d`Auvergne) en plaatselijke kazen geserveerd met brioche brood en truffel honing. De fruitige Raimat, Criama 2005 van de tempranillo druif en de cabernet sauvignon bracht de uiteenlopende smaken mooi samen.

Uiteindelijk was daar het dessert als sluitstuk van deze culinaire avond die inmiddels al meer dan vier uur duurde. De twee echtparen die eerder op de avond hadden aangemeerd en almaar vrolijker werden naarmate de tijd vorderde waren al lang en breed met hun boot vertrokken. Ook ons humeur werd gunstig gestemd door de Panna cotta van Kaagse botermelk met sorbet ijs van bosaardbeitjes en saus van perzik. Daarbij een uitstekend bij vooral de sorbet passende wijn: Xyris, Marotti Campi, 2007, Marche, Italië, mosto di uve. Fris en prikkelend.

Extra informatie

Wat concluderend opvalt is dat de uitstraling klopt met de inhoud. Een mooi gelegen restaurant, luxueus maar degelijk van karakter. Deze degelijkheid vertaalt zich ook in de gerechten. Niet lullen maar poetsen lijkt het devies van de chef-kok te zijn. Geen moeilijke toestanden en behalve de spaarzaam toegepaste maar onvermijdelijke schuimen geen moleculaire fratsen. Kreeftenstaart is kreeftenstaart, mul is mul, runderlende is runderlende. Een kniesoor mist wellicht een vleugje avontuur. Maar je komt hier niet om van culinaire verbazing van je stoel te vallen. Je komt hier om op tot in perfectie bereide klassieke gerechten te worden vergast. En dan is er het gastheerschap. De oude tante Kee mocht dan een dwarse tante zijn geweest, de hedendaagse is dat beslist niet. Natuurlijk bepaalt de magnifieke ligging van het restaurant een groot deel van de sfeer van het restaurant maar de gastvrijheid van de eigenaren doet een behoorlijke duit in het zakje. Iedereen, zowel tot de vaste clientèle behorend als de andere gasten, wordt met alle egards behandeld. Gastvrijheid en toegankelijkheid zijn hier de sleutelwoorden. Daarin toont de hedendaagse tante Kee zich een ware meesteres.

Bezoek: woensdag 2 juli 2008

Mijn beoordeling: 8,5

• Reacties (7)
• Restaurant

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

15-07-2008

sophie1215

Aha het prijsdiner, weer een heerlijke en overduidelijk recensie Gaby, fijn om te lezen en een plekje om eens te bezoeken, dat moge duidelijk zijn, niet teveel fratsen - een uitstraling die klopt met de in houd, mooi verwoord! De foto``s van de gerechten zijn super! Groet Sophie.

11-07-2008

andrea

Heerlijk toch zo``n "prijsdiner". Prachtig beschreven en hele mooie foto``s. De geschiedenis van Tante Kee is ook heel leuk om te lezen. Groet Andrea

11-07-2008

orphan

Heb weer zitten smullen van je schrijf- en visuele werk, Gaby. Leuk om te lezen welke geschiedenis er bij Tante leeft! Dank!

11-07-2008

coen81

Ik heb mijn eerste recensie toch maar even weggehaald. (ik begon als mannen onder elkaar met de krachtterm kilo uniform tango, maar dat kan eigenlijk niet he?) Allereerst mag ik wel zeggen dat ik je foto``s niet alleen mooi vind maar ze voegen ook veel toe. Zoals al je recensies is deze bizonder de moeite waard. Toen ikin Leiden studeerde zaten we hele zomers op de kaag en ook wel bij Tante Kee, echter toen was het nog niet zo luxueus wat menukaart betreft. Een mooie stek in de zomer. Je verhaal leest heel plezierig en veel dank voor het delen van je ervaring. Coen Sickinghe

11-07-2008

anne.

Al gelezen, maar het blijft gewoon een goed restaurant, waar de kok eerlijk kookt en gastvrijheid vanzelfsprekend is. Dank dus en een groet van Anne.

10-07-2008

orphan

mooie recensie ,mooi eten, mooie foto``s.

10-07-2008

john15

Toegankelijk is het zeker. Kwaliteit staat voorop zonder fratsen, eerlijk lekker.Gaby denk dat dit een prima adres is. Natuurlijk worden we verwend met cullinaire uitspattingen maar hier kan ik zeker ook van genieten. Dank voor je recensie, jullie hebben genoten.