Recensie

Marokkaans gezegde:
"Als de buik vol zit, zegt hij tegen het hoofd: zingen maar"

Het is al weer een paar jaar geleden, dat ik mijn eerste voorzichtige schreden in een restaurant met Michelin ster zette.
Aangetrokken door een aantal recepten die destijds gepubliceerd werden in diverse foodglossy`s, besloot ik toen dat ik beslist bij Mohamed El Harouchi wilde eten, moest eten! Zijn naam wordt sindsdien bij ons thuis met veel liefde uitgesproken. Want, als er één chef is met een wel heel eigen signatuur, dan is het El Harouchi . Hij kookt precies zoals de titel van zijn kookboek zegt; "de Franse keuken, omarmt door de warmte van Marokko".

Dat eerste bezoek aan Solo heeft er toe geleid dat we vaker uit eten zijn gegaan in het segment van de "sterrenrestaurants" en dat ik daar over ben gaan schrijven, maakte bovendien dat ik op mijn fiets door het park ben getrokken om vlierbloesem te plukken, omdat ik persé het fantastische gerecht met vlierbloesem sorbetijs, hangop en paling na wilde maken en leverde me nog veel meer plezier op. Kortom, ook al weet hij het zelf niet; Mohamed heeft grote invloed op mijn leventje gehad. Ik had daarom ook zijn lijvige kookboek meegesjouwd, in de hoop en de veronderstelling dat hij er iets in zou schrijven. Ik was op dat idee gekomen omdat op de website van Solo reclame gemaakt wordt voor het boek, dat ik dus al lang heb en waarover ik zelfs een recensie schreef. Ik ben een bewonderaar van deze chef, dat mag duidelijk zijn en ik hoopte hem deze keer te ontmoeten. Helaas, Mohamed zelf was wegens rugklachten niet aanwezig. Een teleurstelling voor mij, maar uiteraard voor de persoon in kwestie veel erger om niet daar te kunnen zijn, waar zijn hart ligt. Want, "Solo is toch een beetje zijn kindje", aldus de maître.

Een nieuwe recensie over Solo is niet echt nodig, want de twee vorige schrijvers, hebben ieder op hun eigen voortreffelijke wijze al duidelijk gemaakt dat het in Solo goed vertoeven is. Toch kan ik het niet nalaten om over mijn recente bezoek te schrijven. Gewoon om opnieuw reclame te maken voor deze bijzondere keuken en iedereen die Solo nog op zijn "to do lijst" heeft staan, over de streep te trekken.

Wij hadden iets te vieren en trakteerden onze zoon en zijn vriendin op een vijf gangenmenu (met BOB-arrangement). Terwijl buiten de lawaaierige drukte van de plaatselijke kermis goed waarneembaar was, stapten zoon en vriendin een tikje beschroomd met ons naar binnen. De tegenstelling kon ook bijna niet groter zijn; vóór de deur lag een vadsige man in zijn auto te slapen- achter die deur tref je een tikje deftige ambiance aan. De inrichting van Solo is nog steeds niet helemaal "mijn ding". Hoewel het interieur inmiddels meer is "aangekleed" dan ten tijde van mijn eerste bezoek, mis ik nog steeds een zekere warmte. Ik vind bijvoorbeeld de betonstenen muur vreselijk lelijk en naargeestig kaal overkomen.


De grote schilderijen die er op hangen, camoufleren dat lelijke niet afdoende. Verder donkere meubels, ook de paarse gordijnen lijken zonder daglicht veel donkerder, een harde( geen geluiddempende) donkere vloer, de voorheen kale zuilen nu bekleed met donker stof, nog meer donker op de andere muren en grote, woeste bloemstukken die mij niet kunnen bekoren.
Wat mij betreft mag die warmte van Marokko nog veel duidelijker in het interieur terugkomen. Maar goed, zoon en vriendin waren danig onder de indruk en ik kom voor het eten en niet voor de inrichting, dus ter zake:

Op ons tafeltje een bakje met heerlijke huisgemaakte chipjes en een dipsaus als welkom knabbel. Warm brood, in vieren voorgesneden en telkens opnieuw aangevuld, zodat we naar hartenlust konden dippen in olijfolie en kruidenzout. Boter staat ook op tafel, maar verliest het van de olie, wat ons betreft.


De eerste amuse behoefde geen toelichting door de maître, want dat was het ons zo bekende en geliefde gerechtje met vlierbloesem sorbetijs en paling. Deze amuse staat terecht op de lijst van de klassiekers van Solo. Ik ben en blijf lyrisch over de smaakcombinatie; het ijs van vlierbloesem heeft een verfijnd, licht geparfumeerd smaakje, de hangop zorgt voor een vol en rijk mondgevoel tezamen met wat basilicumolie en de palingblokjes geven een mooie bite met contrasterende smaak die echter wonderwel samengaat met de rest.

Hierna volgde Dungesneden tonijn met citrussalsa en tomaat, gebakken inktvisje en een krul eendenlever. Saus verrijkt met sereh. De inktvis, geblust in inkt, stak dramatisch zwart af op het bord en trok qua smaak ook de meeste aandacht, terwijl de overige componenten uiteraard ook prima van smaak waren en elkaar uitstekend aanvulden.
Tweede gerecht Getrancheerde en rauw geserveerde zeebaars met witlof, gerookte paling, lavendel, vadouvan-olie, saus van noilly prat en kruidensalade. Wederom een bijzonder en gedurfd samenspel van verschillende smaken die mij allemaal lief zijn. Manlief vond de paling in dit gerecht een overbodige toevoeging, maar ik vond de paling, vanwege het ziltige, ook in dit gerecht mooi passen bij het geheel. Jammer genoeg ben ik vergeten een foto van dit gerecht te maken.


Derde gerecht Zacht gegaarde zeetongfilet met venkelcrème, ravioli met eendenlever, druifjes met munt, cantharellen en champagnesaus. Een smaakbeleving die ik al enigszins kende, vanwege een recept uit het kookboek. Daarin een recept met kabeljauw en druivenbladeren, maar de saus van champagne met druifjes en munt is volgens mij het zelfde en is weergaloos lekker. Verder hoef je de opsomming van de ingrediënten alleen maar te lezen en je begrijpt dat dit een prachtig gerecht is.

Hierna volgde een uitnodiging om de keuken te bezoeken. Dit deden we- en vooral ik- met groot plezier. In de keuken kregen we een amuse in een glaasje, om "ad fundum "op te drinken". Ook deze amuse meen ik me te herinneren van ons eerste bezoek, of althans iets dat daar sterk op lijkt. Een shot van yoghurt met sorbetijs en zonnebloempitten, niet mijn favoriet, maar het leverde een leuke foto op van zoon en vriendin, die de inhoud van het glas achteroverslaan.


Terwijl wij in de keuken waren werd door chef Gerrit van den Berg gewerkt aan ons volgende gerecht. De stemming in de keuken was hartverwarmend gezellig.

Op de website van Solo schrijft Mohamed iets leuks over al zijn medewerkers en ik vond het dan ook aardig om te zien, dat wat hij schrijft over zijn keukenbrigade zo waar is. Ik had graag een poosje in de keuken blijven hangen, maar het is uiteraard niet de bedoeling dat de keukenbrigade mij entertaint, dus met lichte spijt terug naar tafel.


Vierde gerecht Krokant gebakken kalfswang met mousseline van knolselderij, bospaddestoeltjes, chipjes van truffelaardappel, truffel en knoflooksaus. Heerlijk, heerlijk, heerlijk. Truffel kan nog wel eens storend aanwezig zijn in een gerecht, maar hier was de smaak perfect. De chipjes, waaraan je de knoflooksaus het duidelijkst proefde, zorgden voor een fijn contrast met de zalvige mousseline. Kalfswang is sowieso lekker tezamen met de krachtige smaak van bospaddenstoelen, kortom een prachtig uitgebalanceerd gerecht.


Hierna volgde een pre dessert, dat maakte dat mijn zoon voor de "vieze man" in de bonbonwinkel (Koot en Bie) wilde spelen. Kaneelcrème met olie en Granny-Smith sorbetijs. Ik begreep hem helemaal; zo lekker dat je ongegeneerd nog een portie zou willen vragen. Fantastisch ijs maken, is echt wel een specialiteit van Mohamed te noemen (er stonden geloof ik 9 soorten ijs in de vrieskast).



Het dessert, Crème van citroen met basilicumijs, banaan, mandarijn, gesuikerde pistachenootjes, kataifideeg en witte chocolade dat hier op volgde vonden we alle vier ook lekker, maar de amuse stak er wat ons betrof met kop en schouders boven uit. We dachten klaar te zijn, op de koffie na en gingen even een sigaretje roken. We werden door (niet-roker) manlief teruggehaald, want ons wachtte nog een dessert. Men noemt dit geloof ik een koffie amuse : Pepermuntijs met vanilleolie en chocolade mousse. Je krijgt hierbij een soort "after-eight" ervaring, maar dan wel lekkerder, mits je van de combinatie chocolade- munt houdt. Dit gerecht was iets te veel van het goede voor de vriendin, die vreemd genoeg niet zo van chocolade houdt en bovendien, ze had genoeg gegeten.
Manlief en ik hadden ons met moeite, omdat het allemaal zo lekker is, wat ingehouden met het eten van de chipjes (ik maar ééntje) en het brood. Wij wisten nog van dat eerste bezoek, dat de kans bestaat, dat je naar buiten rolt vanwege het uitbundige tafelen. Deze keer was de maaltijd (evenals de wijn) iets minder zwaar dan in het verleden. Er werden vooral minder amuses geserveerd - en dat is maar goed ook- desalniettemin waren wij ook tamelijk verzadigd. Zoon en vriendin hadden zich, nadat ze het bakje met chips leeggeplunderd hadden, steeds met jeugdig enthousiasme op het heerlijke brood gestort en kwamen zichzelf aan het einde van de maaltijd tegen.

Ik had nog net een plekje over voor een koekje bij de koffie, zij niet. De koekjes worden in een grote mand naar tafel gedragen en je mag er een of twee uit kiezen. Inmiddels, zo begrijp ik, een steeds terugkerend element van de maaltijd. Marokkaanse koekjes, dus met amandelen en noten, maar beduidend minder zoet dan ik verwachtte en daarmee een leuke afsluiting van dit feestmaal. De afsluiting van de maaltijd is nu beter gedoceerd dan in het verleden toen koffie, ijs en snoeperijen in een keer geserveerd werden.


Ik kan de toelichting over de wijnen nooit goed onthouden. Wel altijd leuk om te horen, maar vaak krijg je in snel tempo veel informatie. Het was deze avond behoorlijk druk, dus wilde ik de sommelier niet te lang ophouden om alles met behulp van hem goed op te kunnen schrijven. Jammer voor de wijnkenners dat Solo geen wijnkaart op de website heeft staan. In ieder geval is mij wel duidelijk geworden dat sommelier Job Seuren een voorkeur voor biologische wijnen heeft en ook en vooral niet te zware wijnen. Voor de wijnliefhebbers volgt hieronder een opsomming met summiere beschrijving.

- De eerste wijn : Viñaredo Godello 2010, D.O. Valdorras. Een strogele, elegante wijn uit Galicië met een licht naar appeltjes smakende fruitige dronk.
- De tweede wijn, Fasoli Gino IGT Bianco Verones, een biologische wijn van 100% garganega druiven van oude stokken en daarom geen DOC Soave maar een Indicazione Geografica Tipica Veronese, ofwel een landwijn uit de omgeving van Verona. Deze wat zwaardere wijn moest tegenwicht bieden aan de stevige vis, aldus de sommelier. De wijn kwam bij de tonijn met inktvis en wij vonden de inktvis in dit gerecht meer "stevig" dan de tonijn. De wijn smaakte inderdaad complexer, minder fruitig dan de vorige wijn en was zodoende voor de jonge , onervaren drinkers een heel avontuur.
- Echt enthousiast raakten beiden van de daaropvolgende wijn Mas des Agrunelles - Fleur Blanche. De sommelier had het al aangekondigd, van deze wijn drink je zo een fles leeg. Deze eveneens biologische wijn uit Frankrijk samengesteld uit Roussane en Chardonnay heeft een fluweel zachte, bijna zoete smaak en zoonlief keek dan ook heel beteuterd naar zijn lege glas; moesje had immers besloten dat we halve glazen zouden drinken en dit keer vond hij dat echt jammer.
- Bij het vlees een robijn rode wijn Chianti Rufina, Fattoria Lavacchio uit Italië van de Sangiovese druif. Geen hout, wel kersen en zodoende een mooie volle, maar niet te zware begeleider van het kalfsvlees.
- De dessertwijn; Riesling Auslese van Karl Pfaffmann. Als ik het goed onthouden heb, is deze wijn van zo uitgelezen kwaliteit dat hij bijna in een hoger en daardoor duurder segment valt. Prijstechnisch gezien dus gunstig dat het predicaat "Auslese" nog net gehanteerd mag/moet worden.


Nog wat "highlights" van deze avond:

- Geen dissonant in het eten, alles van voortreffelijke kwaliteit, goed uitgebalanceerd; Solo is nog beter geworden.
- Francisco, liefkozend Fransje genoemd door de chef. Deze man kwam ons iedere keer verblijden met het lekkere brood en zijn zonnigheid. Wat een buitengewoon vriendelijke uitstraling heeft deze man, geweldig!
- Voor mij persoonlijk, het bezoekje aan de keuken.
- De hilariteit opwekkende tegenstelling tussen Solo buiten en Solo binnen.
- Lachen om de vriendin; zij kwam giechelig van verrukking terug van een bezoekje aan het toilet. " Wow, er staan allemaal spullen om je te verzorgen; parfum, deodorant , bodylotion, zelfs handscrub!!", zei ze en ze kon er niet over uit. Dit is dan ook een van de eerste dingen die zij thuis verteld zal hebben.


Kortom een belevenis om met groot plezier aan terug te denken en een zoon die ons erg dankbaar is voor dit diner.

• Reacties (9)
• Restaurant
• Meer recensies: Solo (4)

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

04-11-2011

nadino

Wat een goeie recensie! Het is een mooi, persoonlijk verhaal met een leuke intro. Het lijkt me een bijzondere ervaring. Groetjes, Nadine

03-11-2011

FJbaktpannenkoeken

Klinkt goed! Interessante combinaties en het ziet er heerlijk uit. Enthousiast verhaal ook, da`s altijd leuk om te lezen. Je recept voor de amuse met vlierbloesemijs, hangop en paling heb ik al eens opgeslagen, maar nog niet gemaakt. Je recensie maakt me nu weer extra nieuwsgierig, dus als het straks weer vlierbloesemtijd is... :-) Dankjewel weer! Groet, FJ

03-11-2011

kaimetsch

Hoi Joke, bedankt weer voor je meeslepende verhaal. Het leest prima en de foto`s zijn erg duidelijk. Misschien dat je me de prijzen via een pm wil sturen, snap dat je ze er niet op hebt gezet:-) Het enige wat mij persoonlijk niet aantrekt is de inrichting, maar verder heb je me wel enthousiast gemaakt! Gr Kai

03-11-2011

john15

Kan begrijpen dat het een favoriet van je is, mooie gerechten en heel gezellig. Gr.John

03-11-2011

ronaldvermeulen

Wederom prachtige gerechten. Gelukkig dat er nog meer goede chefs zijn. Jullie hebben weer genoten. Mooi je verhaal dat je je door zo`n kok laat inspireren.

03-11-2011

sophie1215

Is dit een hernieuwde uitgave? Ik heb deze recensie in een iets andere vorm volgens mij al eens gelezen.......Klopt dat?? Groet Sophie.

02-11-2011

wubbejan

Dat was weer genieten, te meer ook omdat je zoon en zijnvriendin er ook bij waren. Bedankt voor je prachtige verhaal en mooie presentatie. Helemaal mijn soort van restaurant, alle gerechten lijken mij om je vingers bij af te likken. Ik heb een poosje geleden op het punt gestaan om het te bezoeken, maar de keus viel toen anders uit. Een echte aanrader. De prijs daar lijkt mij ook conform het gebodene. Bedankt, Gr. WubbeJan.

02-11-2011

adwijgerde

Uitstekend verhaal Joke, het is een klein boekwerkje geworden met prima illustraties, bedankt weer, groetjes Ad

02-11-2011

gastronoom1

Mooi verhaal weer, Joke, van een mooie beleving. Leuk ook dat de jeugd meeging! Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Lekkere gerechten als ik zo lees. Enne...de keuken is er toch voor om jou-jullie te entertainen?! En dat is ze nog gelukt ook! Mooi die Chianti van de Sangiovese. Die smaakindruk van kersen van de Sangiovese is wel kenmerkend voor deze druif. Heel veel zomerfruit in geur en smaak. Dank weer voor je mooie weergave. Hartelijke groeten, Peter.

Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

Recensies over Solo

Recensie toevoegen »

27-08-2011

adwijgerde

Solo heeft niet zo vaak een leuke actie maar nu hadden we hem gevonden, de Marokkaanse avond. We hebben meteen geboekt, samen met mijn zus die in … Lees de complete recensie »

22-01-2011

mauritsenole92

Mooie gerechten met een duidelijk Marokkaanse toets in een vriendelijk restaurant. Solo op een dinsdagavond in december. Op uitnodiging deze keer. … Lees de complete recensie »

13-03-2009

jokevd1

Omdat ik wat recepten van de de chef had nagemaakt die ons zeer bevielen, zijn wij er gaan eten. Het restaurant had inmiddels een michellin ster. … Lees de complete recensie »

21-01-2008

jokeenpeter

We zijn in een prettige ambiance ontvangen door de gastvrouw. In een rustig tempo hebben genoten van het heerlijk verfijnd viergangen menu. Al de … Lees de complete recensie »