Een gure, maar droge, zondagmiddag in oktober. Pap en mam hebben familie bezocht in Zeeuws-Vlaanderen en komen dan op de terugweg altijd even langs ons. Het is tegen 18.00u en we hebben nog niet gegeten. Nog even zelf iets in elkaar flansen is natuurlijk een optie, maar om de hoek zit een Ethiopisch restaurant.
We zijn er al eerder geweest en omdat het toen zo enorm is bevallen, besluiten we om er deze dag weer naar toe te gaan.
Bij dit soort (intussen niet meer zo) onbekende restaurantjes let ik altijd op een paar dingen. Ten eerste hoe de wc`s zijn (als ze de moeite nemen om die schoon te maken, is voor mij de rest ook in orde) en ten tweede de rest van het `publiek`: er eten altijd zeer veel Afrikaanse mensen en voor mij is dat een teken dat het eten autenthiek is.
Vriend en ik liepen er regelmatig langs en hadden eigenlijk geen idee dat er een restaurant zat: het leek allemaal meer op een, oververlichte, huiskamer. Sinds een jaartje hebben ze echter de inrichting flink veranderd, alsmede de buitenkant, waardoor je veel beter ziet dat er een restaurant zit.
De inrichting is eenvoudig, maar warm. Tafeltjes voor 2 of 4 personen. De kleuren van het interieur zijn die van de Ethiopische vlag: groen, geel, rood. Niet overdadig, maar juist een warme sfeer. Als je binnenkomt ruik je meteen de wierook, maar het overheerst niet tijdens het eten, wat niet onbelangrijk is natuurlijk.
Al met al is het een lekker gemoedelijke sfeer. Je voelt je er meteen thuis.
De kaart is kort en bondig. Op zich wel uitgebreid, maar niet overdreven. Je kunt kiezen uit een aantal voorgerechtjes en daarna verschillende hoofdgerechten. De desserts zijn duidelijk aangepast aan de Westerse wereld: bananensplit en Dame Blanche vind ik nu niet echt een `typisch` Ethiopisch gerecht, maar ik snap de keuze wel. Gelukkig kun je ook kiezen voor fruitsalades of yoghurt met fruit, wat ik dan meer vind passen bij die keuken.
Wij kiezen echter altijd voor een voorgerechtje en een gezamelijk hoofdgerecht. Deze keer voor pap en mam gebakken stukjes kipfilet met groenten, geserveerd in een gloeiendheet aardewerken pannetje. Voor vriend en mij `ons` voorgerecht: Kita, Ethiopisch brood met (al dan niet pittige) kaas.
Pap en mam zaten heerlijk te smullen van de goed gekruide kip met groenten, die nog lagen te sissen in het pannetje. Vriend en ik waren weer zeer tevreden over het voorgerecht, wat we altijd kiezen. Je kunt zelf kiezen voor pittig (wat vriend altijd doet) of mild (waar ik altijd voor kies). Lekker knapperig brood met een soort fèta-achtige kaas, wat sla, olijfjes en kruiden. Nieuw bij mijn voorgerecht was deze keer een bolletje van een couscous-achtig iets. Het klinkt heel vaag, maar ik had dan ook geen idee wat het was! Maar het was wel ontzettend lekker! Ik nam mezelf voor om later te vragen wat het precies was.
Als hoofdgerecht nemen wij altijd hetzelfde: het combi-menu, bestaande uit een combinatie van Special maheberawe en Kek wet. Ter verduidelijking: een combinatie van alle vleesgerechten op de kaart, gecombineerd met spliterwten met currysaus, linzen, en salade. Vlees en vegetarisch dus.
Een opsomming van de vleesgerechten:
- Keey Wet (bere)
Rundvlees in rode saus, pittig en rijk aan kruiden.
- Alicha Wet (bere)
Rundvlees in currysaus, mild gekruid.
- Keey Wet (beg)
Lamsvlees in rode saus, pittig en rijk aan kruiden.
- Dorho Wet
Traditioneel feest gerecht. Kip met ei, gemarineerd in rode saus en huisgemaakte yoghurt. Rijk aan kruiden, mild pittig.
- Kitfo
Gehakte runderbeef, linzensaus, verse kaas, gekookte groenten, linzenpuree met kruiden.
- Zelzel tibs
Lang stukjes rundvlees gebaseerd op de ethiopische cultuur.
- Gored Gored
Gemarineerde, gebakken stukjes rundvlees, in pittige chilisaus.
- Tibs
Gebraden lamsblokjes, salade, linzensaus, groente, mild gekruid.
- Denech be sega
Lamsvlees met aardappel en wortel in currysaus.
- Minchet abisch
Gemalen rundvlees in saus, met ei, salade, linzensaus, en gekookte groenten.
Ik kan niet apart ingaan op ieder gerecht, omdat het lastig is om alles te herkennen. Maar dat het lekker is staat buiten kijf, zeker als ík het lekker vind: ik ben nogal kieskeurig...
Alles wordt op een enorm grote schaal geserveerd met afgescheiden porties, voor ieder één. Daarbij krijgt ieder het bestek: een Enjera, een Ethiopische biologische pannenkoek. Ofwel: je eet met je handen!
Bij ons eerste bezoek schrokken we daar nog van, maar ze hebben een geweldige oplossing daarvoor. Voor het hoofdgerecht komen ze langs met een grote kan met lauwwarm rozenwater met daarbij handdoekjes, zodat je je handen aan tafel kunt wassen. Na het hoofdgerecht volgt hetzelfde ritueel, zodat je naderhand ook met schone handen zit. Ontzettend leuk, zeker voor ons, nuchtere Brabanders!
Deze keer lag ook bij het hoofdgerecht hetzelfde bolletje van onbekend couscous-achtig iets. We vroegen de kaart er nog een keer bij en we dachten dat het `Kinche` was, op de kaart omschreven als `een soort couscous`. We riepen er de eigenaar/ober/gastheer/kok bij, een ontzettend vriendelijke, lange man en hij kon ons ook niet heel veel meer vertellen. Hij zei dat hij het op de kaart omschreef als een soort couscous, maar dat het absoluut niet hetzelfde is. Hij kende dan ook alleen de Ethiopische naam: `Kinche`.
Omdat ik het zó ontzettend lekker vond (ik `leende` zelfs de Kinche van vriend, pap en mam), liet hij nog een heel pannetje vol maken door de keuken, speciaal voor mij. Geweldig! Na het hoofdgerecht konden we dus nog extra genieten van de Kinche!
Als afsluiting namen we, zoals altijd, Ethiopische koffie. Het mooie is dat de bonen ter plekke gebrand en gemalen worden. Daarnaast staat op de menukaart de gehele traditie van het koffieproces uitgelegd: het is echt een ceremonie, waarbij de ouderen/notabelen het eerste kopje (à la espresso) mogen drinken, het tweede kopje is voor iedereen en het derde kopje mag je niet afslaan, want dat geeft ongeluk. Je krijgt er dan ook geen melk bij, alleen wat suiker, voor de Nederlandse `watjes`.
Bij het eten geen wijn, alleen maar Afrikaans bier, in de smaken Quinoa (wat nog het meest lijkt op `ons` bier), Kokosnoot, Mango, Banaan en Palmnoot (www.mongozo.com), wat wordt geschonken in een calabas. Het geeft een apart gevoel. Als echte kaaskop denk je bijna dat je opeens Afrikaans bent!
De enige bediening die ik tot nu heb gezien (na 3 bezoeken) is de eigenaar en daarom ook ober, gastheer én kok (hij verdwijnt regelmatig voor langere tijd in de keuken). Hij is ontzettend gastvrij en toen wij lieten merken dat we echt interesse hadden voor de keuken werd hij echt heel enthousiast. Vooral het gesprek over de Kinche en het feit dat hij een extra pannetje liet maken, omdat ik er zo enthousiast over was, vonden wij ontzettend leuk. Hij vertelde ons zelfs het recept voor Kinche, wat echter heel moeilijk na te maken is, omdat je dan Ethiopische boter nodig hebt. Je kunt het recept wel op internet vinden, maar je maakt het niet zomaar.
Uiteindelijk waren wij met z`n 4-en (all-in) net iets meer dan €100,- kwijt. Maar het eten en de `aparte` ervaring (sterrenrestaurants zijn geweldig, maar dit doet er absoluut niet voor onder!) is het dat dubbel en dwars waard!
Toen we naar huis liepen voelden we ons dan ook heerlijk ondergedompeld in een gastvrij, overheerlijk en `ander` restaurant.
Het was niet de eerste keer dat we er waren, maar ook zeker niet de laatste keer!
Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Ik zat je leuke recensie te lezen toen ik `Mongozo bier` tegenkwam. Wist je dat je er ook ontzettend lekker mee kan koken. Zie: Afrikaanse stoof met bananenbier uit Angola en Sabayon van bananenbier. Zat wel te watertanden toen ik het las. Hartelijke groetjes, Yaa Mansa.
Wat een leuk verhaal! Zulke restaurants verdienen het om aanbevolen te worden. Ik vind het een enorme plus dat men de mogelijkheid biedt om je handen aan tafel te wassen, gelet op het feit dat je ook met die handen eet. Jammer dat ik nou niet bepaald om de hoek woon, anders..., maar ik neem dit adres wel mee, want je weet maar nooit. Groet, Joke
Het is dat Eindhoven niet om de hoek ligt en als ik er dan toch heen rij, ik de voorkeur geef aan Avant Garde, maar dit klinkt zeer smakelijk. Mooi beschreven!
De hele recensie beschrijft voor mij een totaalbeleving. Lijkt me echt heel bijzonder. Dank voor de recensie, groet Anne.
Leuk zo`n knus en tamelijk authentiek tentje om de hoek waar het dus goed toeven is. Weer een heerlijk verhaal Ellen. Hartelijke groet, Sophie.
Dit vind ik dus altijd hele fijne informatieve recensies. Alleen n.a.v. een recensie zoals die van jou zou ik op het idee komen een dergelijk (Ethiopisch) restaurant te bezoeken. Bedankt dus!
Je bent heel enthousiast over dit eten en restaurant. Ben zelf niet zo een vleeseter, maar vind dit toch wel bijzonder. Gewoon eens uitproberen. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt. Bedankt voor je verhaal Ellen. Gr. John.
Ethiopisch restaurant, hier is schraalhans natuurlijk keukenmeester denk je dan. Je mooie verhaal vertelt ons het tegendeel. Het lijkt mij inderdaad een ervaring een keer te gaan genieten daar, want voor de prijs hoef je het niet te laten. Bedankt voor je uitstekende recensie (volgende keer een paar foto`s?). Ik kijk uit naar de volgende van jouw hand. Gr. WubbeJan.
Ik kende Ethiopië eigenlijk alleen van hongersnood en de top marathonlopers. Dat men een eigen goede keuken heeft wist ik niet. Ik heb dus weer wat geleerd en dat via een leuk verhaal! Dat de natives er ook eten zou ik niet al te letterlijk nemen Ellen, dat is waarschijnlijk gewoon een deel van de familie die er rond hangt :-) Maar goed, even zonder gekheid, zo`n soort zaak is een prima aanvulling op de zaken met Franse keuken, de Chinezen en Grieken denk ik. Ik denk dat ze er goed aan gedaan hebben om het wat op te knappen en bv de verlichting aan te passen. Dat vind ik bv ook van die Turkse cafe`s. Allemaal leuk ingericht maar schijnbaar is er een verplichting om een paar TL-buizen op te hangen en dan is de sfeer meteen weg. Bedankt dus voor deze "eye-opener", gr Kai
klinkt allemaal prima Ellen, aardig uitgebreid ook, bedankt voor je verhaal, groetjes Ad