Sinds de opening in 1926 zal er in Tampat Senang weinig veranderd zijn. Een boeiend interieur, een prachtige tuin. Ooit liep hier de bekendste kelner van Den Haag rond; hij heette Max en hij zou zich in zijn graf omdraaien wanneer hij zag wat er van zijn Tampat Senang, heerlijke plekje, was overgebleven. De naam van de huidige gerant weet ik niet maar hij deugt niet voor zijn vak. Wanneer ik hem vertel dat de vis niet te eten is, draait hij zich om en loopt hooghartig weg. Daarvoor waren er ook al piepgeluidjes. Geen nassi goreng bijvoorbeeld en een beetje erg lang wachten voordat het eerste gerecht arriveerde. In dat uur werd wel voortdurend gezorgd dat de glazen gevuld bleven. Als leek zou men zeggen dat in die tijd toch wel een een stevige portie rijst gebakken zou kunnen worden maar dat gebeurde niet. De vis die ik noemde werd overigens ook erg duur betaald: € 17 voor een gortdroog en bremzout stukje. Tampat Senang wankelt Jammer maar ook een restaurant is niet voor de eeuwigheid

heerlijke keuken maar is geen chinees hoor is echt een indonees




gaan als je van een lekkere rijstafel houd bediening prima heel vriendelijk