Recensie
Restaurant De Stenen Tafel, Borculo
-
- Het Eiland ,
- 7271 BK
- Nederlands
Wijzig restaurant gegevens
Samenvatting
Afgelopen vrijdag zijn we naar Borculo gereden om ons daar eens lekker te laten verwennen door Raymond Prinsen in zijn restaurant "de Stenen tafel".
Nu zijn we redelijk bekend met het hoge Noorden en natuurlijk het Zuiden van ons land maar de achterhoek hebben wij nooit echt aangedaan als bestemming voor een vakantie of "short break". We hebben die streek eigenlijk alleen maar gebruikt om door heen te rijden op weg naar een vakantie bestemming. Net als vele Nederlanders met België doen als ze naar Frankrijk of Spanje rijden in de zomer. En in beide gevallen is dat jammer want zowel België als nu ook de achterhoek heeft genoeg te bieden.
Omdat wij dus van wat verder weg komen hebben we gekozen voor een overnachtingsarrangement. Slapen en ontbijten deden we in "de Drostenborg", een bed en breakfast locatie voor gasten van "de Stenen tafel", wat gerund word door de schoonouders van Raymond. Daar zijn we heel prettig ontvangen en hebben we onder het genot van een glas wijn kunnen bijkomen van onze reis. Na ons te hebben opgefrist en omgekleed werden we door meneer netjes afgezet bij het restaurant. Op dezelfde manier werden we na afloop ook weer opgehaald, dit behoorde ook bij het arrangement.
Mijn beoordeling
- Bediening:
- 4.0
- Sfeer:
- 6.0
- Prijs/kwaliteit:
- 4.0
- Wijn:
- 6.0
- Eten:
- 6.0
Ambiance
Ik moet zeggen dat wij wel houden van restaurants op aparte locaties omdat daar dan ook vaak een aparte sfeer omheen hangt. Deze zaak is gevestigd in een monumentaal pand, een oude watermolen waar zelfs de raderen nog van draaien. Nadat we over een bruggetje de ingang hadden bereikt en na de ontvangst hadden plaats genomen in de lounge, die zich beneden in het gebouw bevind, keken we elkaar eens aan, dit beloofde wel wat. De lounge was ingericht met zwarte leren banken en lage zware houten tafels. We hadden uitzicht op een gedeelte van het draaiende mechanisme van de molen en de wijnvoorraad van het restaurant. Zowel het exterieur als de inrichting van de lounge maakten ons benieuwd naar het restaurant. Aan de buitenzijde valt er voor een restauranthouder natuurlijk weinig te veranderen, een oude molen is gewoon een oude molen. De lounge heeft hij met het meubilair heel aantrekkelijk ingericht, je voelt je meteen thuis en het nodigt eigenlijk uit tot een wat langer verblijf. En toen gingen we via de trap naar boven, het restaurant in. Een niet al te grote ruimte met mooi gedekte tafels en ook hier weer een gedeelte van het mechanisme van de watermolen wat de bezoekers er aan herinnerde dat ze zaten te eten in een zeer oud pand. Maar zo uitnodigend als we de lounge en het exterieur vonden zo tegenvallend was het restaurant zelf. Er hing geen echte uitgesproken sfeer en het geheel had eigenlijk helemaal geen kleur. Waar de muren benden voorzien waren van een witte tint had men boven de stenen gewoon origineel gelaten. En als er dan verder ook maar weinig kleur gebruikt word is het al snel een "matte" bedoening. Men heeft voor de rokers aan de achterzijde een afdakje gemaakt met een tafeltje zodat men toch beschut staat en zelfs het glas een plek heeft wanneer men van het rokertje gaat genieten.
Het eten
Bij binnenkomst kregen wij bij ons glas rosé Champagne een aantal amuses aangereikt. Dit waren een glaasje olijfjes, een soufflé van Old Amsterdam en een klein cornetto hoorntje met appel-olijf en foie gras.
Hiervan sprong de souffle er echt wel uit, een lekkere stevige "bite" die de smaakpapillen meteen op scherp deed zetten voor het verdere vervolg.
Voordat we echt aan ons 4-gangen menu begonnen kregen we nog een amuse van steak tartaar met oester en luchtige venkel. Een klein koud gerecht wat er eigenlijk voor zorgde dat de smaakpapillen even op 0 werden gezet, klaar voor het echte werk.
Allereerst stond er zalm op het menu, gerookte zalmrug welteverstaan, met een piccalilly saus en zoetzure komkommer. Als ik nu terugdenk aan de smaak ervan kan ik alleen nog maar de piccalilly voor de geest halen, prima op smaak, goed passend bij de zalm die eigenlijk zijn bestaansrecht dankte aan de begeleidende saus. Het was de saus die het gerecht overeind hield.
Het tweede gerecht was kreeft met een crème van witte ui, een luchtige jus met Thai-curry en zwarte knoflook. Een heel klein gerechtje, misschien zelfs voor zo`n restaurant nog wat aan de kleine kant, wat niet verkeerd smaakte. En dat is ergens wel wat vreemd aangezien je toch in een zaak aan het eten bent waar de chef al vanaf `99 in het bezit is van een Michelin ster. Dan verwacht je gewoon wat meer uitgesproken creaties, wat spelen met smaken en dat het dan uiteindelijk heel verrukkelijk smaakt. In ons geval hadden we nu al twee gangen gegeten die "niet verkeerd" waren. dat Raymond graag authentiek en traditioneel kookt is bekend maar ook dan lijkt het me mogelijk om je gasten toch net even wat meer te verrassen.
De derde gang was de spreekwoordelijke uitzondering op de regel. Ossehaas met jus van oude Madeira, cantharelletjes en bospeen gember. Dit gerecht was een echte topprestatie, qua presentatie, geur en smaak. Lekker zacht vlees wat eigenlijk niet eens gekauwd behoefde te worden. Misschien dat ook hier de saus de steunpilaar was van het gerecht maar daar namen wij wel genoegen mee.
Als extra gerecht hadden wij ook nog een keus van de kaaswagen gemaakt. Vergezeld door wat notenbrood en een Taylors 10 years old Twany. Men had keus genoeg en het smaakte zoals we verwacht hadden, helemaal niet verkeerd.
Het nagerecht was een warm chocolade cakeje met een jus van abrikoos en roomijs geparfumeerd met koffie.
Hier smaakte het ijs nog het behoorlijkst en durf ik wel te zeggen dat dit huisgemaakt was. Het cakeje was een soort muffin die ook zo uit het schap bij de Albert-Heijn had kunnen komen. En niet dat die verkeerd smaken, helemaal niet, maar dat is toch niet de smaak die ik verwacht had in een dergelijk restaurant. Dan mag je toch eigenlijk wel de overtreffende trap voorgezet krijgen en dat was helaas niet het geval.
Het drinken
De wijnen kan ik helaas niet meer benoemen.
De bediening
Iets te opdringerig naar onze zin.
Extra informatie
Wij hebben flink in de buidel getast en als alles naar wens was geweest was dat geen probleem geweest. Wij hadden echter meer verwacht van een chef die al een 10-tal jaren op sterniveau staat te koken.
Foto's
Print recensie
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
beste Kai, ik zit liever voor een dubbeltje op de 1e rang (haha) en zal hier dus zeker niet naartoe gaan, bedankt voor je recensie.
Wat jammer dat een kok, die z`n dag niet heeft, Michelin zal toch niet 10 jaar op rij fout zitten, en een zwakke zwarte brigade de gast met een kater laat vertrekken. Van mij mogen die smaakpapillen hoor, heb ze zelf ook ;-) De prijs voor kaas met port, tsja, op dat niveau ook wel betaald. Dank voor de recensie, ons niet gezien in Borculo. Hartelijke groet, Anne.
Jammer dat het tegenviel, geen omweg waard dus. Bedankt voor je uitgebreide verslag, voor mij mogen sommige details worden weggelaten, maar desalnietemin goed. Ik heb een vraag aan de recensenten: kunnen jullie voortaan de onvermijdelijke (smaak)papillen, die altijd worden getriggerd, op scherp worden gesteld etc. etc, weglaten en in gewoon nederlands weergeven wat je ervan vond? Jammer van de reis en de prijs die je moest betalen, volgende keer beter. Gr. WubbeJan.
Prima leesvoer zo`n lekkere uitgebreide recensie, maar jammer dat je toch behoorlijk teleurgesteld bent. Fors aan de prijs dat ben ik helemaal met je eens.
Kia,wat een behoorlijke prijs voor de kaas en de port zeg.Je recentie is een goede beschrijving hoe het was.Bedankt voor je verhaal.Patrick
Kai je hebt helemaal gelijk. Dit is echt geen reisje waard. Afgezien je bed and breakfast. Jammer als je vol verwachting bent. Maar wat ik hier lees is misschien net zo als de inrichting en de brigade Middelmatig grijs bruin! Dank voor je verhaal. John
Jammer dat jullie verwachtingen niet werden waargemaakt. De gerechtjes op zich klinken bepaald niet verkeerd eerlijk gezegd. Je smaakpapillen hadden het trouwens wel lastig met de amuses: eerst op scherp en daarna op 0 ;-).
De Stenen Tafel
- Het Eiland 1
- 7271 BK Borculo
- Nederland Ga naar de pagina van De Stenen Tafel op Smulweb
Vorige
