Recensie

Restaurant De Godevaart, Antwerpen Gebruikers opties

tondezeeuw heeft deze recensie op 30 september 2009 toegevoegd. Deze recensie is 7.540 keer bekeken.

Samenvatting

Ontdekkingen kunnen nog steeds worden gedaan in het culinaire wereldje van nu. Ik was in Antwerpen bij het nog jonge restaurant De Godevaart van Dave De Belder en Tamara Verley en ik viel van verbazing van mijn (terras)stoel. Wat een technieken – distilleren, koud frituren, vacuüm garen – en wat een topproducten uit alle hoeken van de wereld. Maar vooral: wat een smaken! Met succes wordt geprobeerd de grenzen van de gastronomie te verleggen. Geen wonder dat hier al een flink aantal Nederlandse topkoks, hoorde ik, is wezen proeven. Ik weet zeker dat De Godevaart over anderhalve maand zijn eerste Michelinster krijgt!

Patron-cuisinier Dave De Belder is een van de antwoorden van onze zuiderburen op de Nederlandse culinaire overmacht die volgde op de jarenlange suprematie van de klassieke Belgische cuisine. Die succesvolle Nederlandse inhaalslag kon uiteraard niet onbeantwoord blijven. Patron-cuisinier Roger van Damme van lunchrestaurant Het Gebaar in de Antwerpse Kruidtuin en de kokende schoonbroers van de De Koopvaardij in Stabroek lieten al weten dat er wat te gebeuren stond, en nu is daar dus Dave De Belder, een gedreven dertiger met, zoals een Vlaamse krant terecht schreef `gevoel voor precisie, verfijning en compositie.`

Mijn beoordeling

Bediening:
Sfeer:
Wijn:
Eten:

Ambiance

De Godevaart is gevestigd op de Sint-Katelijnevest, in een monumentenpand in het hart van de oude stad van Antwerpen, op een steenworp afstand van de Grote Markt. Ooit was hier een viswinkel: de keuken die nu contrasterende smaken en structuren in perfect evenwicht houdt, vond er een plekje in de voormalige haringrokerij. Voor de gasten is er plaats in drie achter elkaar liggende vertrekken die uitmonden op een binnentuin. Aangenaam ingericht, sfeervolle ambiance met veel kunst. De naam De Godevaart verwijst naar de wereldreizen die van en naar de haven van Antwerpen worden gemaakt en op de afstanden die sommige van de ingrediënten – van algen uit Spanje tot topproducten uit Japan – moeten afleggen.

Het eten

De amuse was een geheimpje van de chef dat hij aan elke tafel, na veel giswerk van de gasten, lachend openbaarde: watermeloen geïnjecteerd met sesam, soja en ansjovis, gegaard in de Roner (het in Spanje bedachte apparaat dat volgens het au-bain-marie principe bereidingen op zeer lage temperaturen mogelijk maakt). Geestige start.

Mijn menu begon met wat nu al een nieuwe klassieker mag worden: ganzenlever met gelakte Oosterscheldepaling. De lever gegaard in de Roner en daarna krokant gebakken op de plancha. Ook de paling was op die manier gegaard en vervolgens krokant gebakken én gekarameliseerd met sojasaus, sake en mirin (Japanse zoete kookwijn). Die twee vonden elkaar met limoen, verpakt in een gelei, als verbindend element. Een onvermoede smaakbom, opgediend met mayonaise van ponzu (citrussaus), jonge venkel die vacuüm was gegaard in roomboter, en een crème van eidooier (die weer perfect combineert met de paling).
Een schoonheid!

Daarna coquilles, handgedoken Noorse, op de plancha gebakken en even doorgetrokken in de oven. Geserveerd met verschillende structuren van aubergine: krokante chip, gelei en crème. Dat alles geparfumeerd met gefermenteerde knoflook, miso (smaakmaker van gefermenteerde soja en rijst) en een vegetarische bouillon van gerookte ui met saus van vintage-soja. Niet alleen verrukkelijk, maar ook nog eens goed bedacht: de auberginesmaken combineren uitstekend met de miso, de knoflook is het `bruggetje` is naar de coquille.

Gevolgd door een opmerkelijk gerecht van lisettes, jonge makreeltjes dus. Twee superverse filets op elkaar `geplakt` met een glutaminaat die verder kleurloos en smaakloos (en ongevaarlijk) is maar het vermogen heeft eiwitten te binden. In dit geval was er tomatenpoeder doorheen gemengd waardoor je de illusie krijgt van een dik stuk witvis met in het midden een verticale rode streep (zo`n beetje als het lijntje houtskoolas in Morbierkaas). Geserveerd met verschillende oude (dus `vergeten`) tomatenvariëteiten uit Frankrijk. Het frisse aan het gerecht kwam van een vinaigrette van olijfolie met azijn van cabernet sauvignon en munt.

Wilde zalm uit Alaska kwam er nu aan. Gepekeld met soja en ketjap en voor doorgifte à la minute gegaard onder de lamp (een minuut of acht bij 50 graden). De vettige smaak van de zalm was daardoor als het ware geïmpregneerd met de zachte van de pekel, en daar kwamen op het bord nog structuren van piccalilly bij. Verse, zelfgemaakte van augurk, komkommer, wilde uitjes, witte kool, zure bouillon met kurkuma en kerrie. Dat mengsel vervolgens uitgehangen waardoor het sap kon worden opgevangen, en de droge bestanddelen tot een crème gedraaid. Dat alles ook nog afgewerkt met krokante aardappel en pinda (verrassing: matcht uitstekend met augurk).
Wat een werk, wat een materiaalkennis en wat een smaken!

Nog een tussengerecht: parelhoen, gebakken in geklaarde boter, dan in de Romer doorgegaard en tenslotte kort gebarbecued (op een Big Green Egg in de keuken). Geserveerd met aardappel, haringkaviaar, koolrabi en verschillende texturen van bloemkool. En borage en andere soorten komkommer- en oesterblad van het Nederlandse Koppert Cress.

Twee hoofdgerechten hierna. Kabeljauw, even gebakken op de plancha en vervolgens in een badje van olijfolie (ook op 50 graden, denk ik) gegaard. Geserveerd met een stamppotje van aardappel met jonge prei, karnemelk en citroen, en een brandade met handgepelde garnalen. Plus een bouillon van jonge prei.

En het laatste pièce: Spaans varkensvlees (`presa` van bellotakwaliteti). Met Spaanse pasta (fidua) die was gekookt met artisjok, wortel, chorizo, beetje courgette en ui. Als garnituur artisjok, jonge wortel en crème van artisjok, en jus van Spaanse ham. Afgewerkt met krokant varkensvel en limoenschil.
Heerlijk!

Ik hoop op begrip voor mijn beslissing na al deze lekkernijen géén dessert meer te nemen.

De wijn

Dat was de ándere verrassing hier: een sommelier die naar zijn gasten luistert en dan tot keuzes komt die min of meer aansluiten bij zijn eigen smaak. Achtereenvolgens proefde ik een Côteaux de Vendômois, Vieilles Vignes 2007 van Patrice Colin, daarna Roussette de Savoie, Aimavigne 2006 van Dupasqier, en bij de markeeltjes de Oostenrijkse Fumberg 2007, Grüner Veltliner van Wimmer-Czerny. Bij de zalm stapten we over op Hongaarse Somlói 2007 van Tornai, en de parelhoen vond zijn contrapunt in een droge Bel Air (2008), van Domaine La Grange uit de Touraine. Mooi ook was de Côtes du Rhône `Le Canon`, La Grande Colline, en tot slot werden we het eens over een keuze van twee (2!) rode reuzen bij het varkensvlees: de 2007 Domaine Roche-Audran uit de Côtes du Rhône en een Barbera d`Asti, Trinchero 2003.

Ja ja, net wat u zegt: er is veel leed op de wereld.

De bediening

Bekwaam, vriendelijk en beschaafd (we zijn hier immers in een niét-Nederlandse omgeving), en de sommelier die mij adviseerde, ontpopte zich als een topper.

Extra informatie

À la carte-gerechten: hoenderhaasje met courgette, cumbava, verse amandel en appel (€ 16,50), Amerikaanse entrecote met bearnaise, groene salade, friet (€ 33). Menu`s van € 65 (vier gangen) tot € 115 (zeven gangen), aangepaste wijnarrangementen van € 30 tot € 45
Lunchmenu (hoofdgerecht en koffie) € 25, lunchmenu de luxe (voorgerecht, hoofdgerecht en koffie) € 35. Het door mij beschreven menu kostte me, inclusief de wijnen, 77 euro.

Foto's

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

01-10-2009
zegt

Ik sta hier werkelijk paf van...........wat een mooie smaakvondsten en technieken. Tja, hier MOET ik toch echt een keertje naartoe om dat zelf ook eens te ervaren. Dank voor je verhaal en de foto`s ;-). Groet Sophie.

01-10-2009
zegt

ik vindt dat de prijzen mee vallen,het eten ziet er mooi uit op de foto`s ,om dit Restaurant te bezoeken is goed te doen , eventueel na een bezoek aan de vogeltjesmarkt te Antwerpen .

30-09-2009
zegt

Mooi beschreven....mooie foto`s ook ! Een aanrader.......maar volgens mij gaat u nooit naar locaties die tegenvallen........ik ook maar zelden. Groetjes kai

30-09-2009
zegt

Mooi en smaakvol "geweld", Ton. Het lijkt me een culinaire uitdaging om daar te eten. Het lijken mij ook mooie wijnen. Verrassend de keuze van de Gruner Veltliner bij de toch wat "vette" makreeltjes. Maar naast frisse tonen en mineraliteit heeft een Gruner Veltliner toch ook een mooi smaakprofiel wat zich ook leent voor wat geprononceerdere gerechten. En ja, dit alles lezende, is er inderdaad veel leed in de wereld! Dank voor je verhaal, in ieder geval! Groeten, Peter.

30-09-2009
zegt

Ben zeer onder de indruk van zoveel mooie smaken en bereidingen. Heel uitzonderlijk. Met mooie wijn. Een top adres. Dank voor je HEERLIJKE verhaal. Gr. John

De Godevaart

Gault Millau:
15.0 

Foto's meer

Bezig met laden...
Gerelateerde video's
Maak je koelkast leeg!
 
 
  • Inloggen
    • Let op: inloggen met je e-mail is nieuw! Je kunt niet meer inloggen met je gebruikersnaam.
  • Aanmelden
sluit