Recensie
Restaurant Ron Blaauw Amsterdam, Amsterdam
-
- Sophialaan ,
- 1075BP
- Nederlands
- Michelin
- Gault Millau 16.0
Wijzig restaurant gegevens
Samenvatting
Een van de eerste sterren restaurants waar ik regulier ging eten, was Ron Blaauw in Ouderkerk aan de Amstel. Ik weet nog dat ik helemaal verbouwereerd was van het bombardement aan amuses en de smaakcombinaties die Ron op tafel toverde. In de jaren die daarna volgde, vond ik de kwaliteit echter minder en minder worden. Ik kan het natuurlijk niet staven, maar volgens mij kwam dat toch voornamelijk doordat Ron zelf allerlei andere activiteiten aan het ontplooien was. Beginnend met het culinair circus Palazzo, maar met name ook het restaurant Sophia, waar de penose van Amsterdam haar tenten opgeslagen had. In Ouderkerk was Ron in geen velden of wegen meer te bekennen en dat merkte je uiteindelijk toch.
Voor mij kwam het als een verrassing toen ik enige tijd geleden hoorde dat Ron Blaauw ging verkassen naar Amsterdam en dat Sophia daarvoor ging sneuvelen. Ik kan niet zeggen dat ik daar erg zwaar aan tilde. Vervolgens ontstond er een media offensief, waarin deze verhuizing wereldkundig werd gemaakt. Ik hoorde Ron op de radio, zag Ron op TV, las een uitgebreid interview met hem in het Parool (waar overigens kort geleden ook een proefwerk van Johannes van Dam over Ron Blaauw Amsterdam verscheen, hij kreeg er een 9+) en zelfs op Smulweb zag ik dat er initiatieven ontplooit werden om bezoekers in contact te brengen met het nieuwe restaurant.
Dit alles in ogenschouw nemend was het bijna onontkoombaar dat ik ook Ron Blaauw Amsterdam zou gaan bezoeken. Ik was echt heel erg benieuwd of de toch wat mindere herinneringen van de afgelopen bezoek weggepoetst konden worden en weer vervangen konden worden door ervaringen die op het niveau van de eerste bezoeken in Ouderkerk waren. Het was al enkele maanden de bedoeling om te gaan, maar er kwam van alles tussen, waardoor het een flinke tijd duurde voor het er daadwerkelijk van kwam (sorry Meta, nogmaals mijn excuses...). Maar vrijdag 17 juni was het dan zover (de zaken gaan kennelijk goed, want eerder bleken de data 3 en 10 juni al volgeboekt te zijn). Samen met een van mijn vaste tafelgenoten (Rene) reden we in een kleine 20 minuten van Halfweg naar de Sophialaan in Amsterdam Zuid.
Het restaurant kun je niet missen, dat is dusdanig "in your face" dat je snel ziet waar Ron zijn tenten heeft opgeslagen. Parkeren in de buurt is een crime, maar daar wordt goed voor gezorgd, want er is valet parking aanwezig. Hoewel dat uiteindelijk 17,50 Euro bleek te kosten, was dat erg makkelijk en als je zelf parkeert en enigszins je tijd neemt voor je diner, dan is het nog goedkoper dan zelf langs de straat een plek te zoeken. Een goede service dus, die het begin al gelijk aangenaam maakt.
Mijn beoordeling
- Bediening:
- 9.0
- Sfeer:
- 8.0
- Prijs/kwaliteit:
- 7.0
- Wijn:
- 0.0
- Eten:
- 9.5
Ambiance
Het eerste wat opvalt aan Ron Blaauw Amsterdam is dat het, in tegenstelling tot het pand in Ouderkerk, in zijn totaliteit een stuk ruimer is geworden. Je kunt hier gewoon je stoel naar achteren schuiven, zonder dat je bang hoeft te zijn dat je op de schoot van een andere gast beland. Dat is in ieder geval een grote vooruitgang. Wat echter niet gewijzigd is, is het feit dat je wel erg dicht op elkaar zit, zeker als je "op de lange bank" zit. Als een andere gast net iets harder praat, kun je letterlijk de gesprekken volgen. Het zorgt er ook voor dat het geroezemoes soms tot grote hoogte stijgt en het moeilijk is om als tafelgenoten elkaar te verstaan.
Het andere wat direct opvalt, is de inkijk in de keuken. Dat is leuk, omdat je ziet hoe de koks in de keuken de gerechten bereiden. Wat ik echter persoonlijk minder leuk vond, was de bijna graffiti tekening boven de keuken, waar "Ron`s Royal Kitchen" geschreven staat. Je kunt het kunstzinnig noemen, of hip, of modern, maar ik vind het met name erg potsierlijk.
Mijn vaste punt: de kwaliteit van de stoelen. Daar kan ik erg kort over zijn, die is subliem. Vanaf het eerste moment dat je neervlijt, zit je goed en leidt het zelfs na 4,5 uur niet af van de gerechten en heb je niet het gevoel van "ok, nu krijg ik pijn in mijn rug, we gaan maar eens fijn naar huis!".
Bijna direct nadat we zijn gaan zitten, komt Ron zelf aan tafel om de kaart aan te reiken en een korte toelichting te geven. Even wennen, want ik kende hem vroeger als glad geschoren, nu heeft hij een baard van een paar dagen staan (of zij lijkt het in ieder geval, misschien is zijn baardgroei een stuk sneller dan die van mij :-)). Terwijl ik nog aan het wennen ben en een opmerking over het scheermesje dat op de kaart opgenomen is maak (misschien toch door de baard ingegeven...), is Ron alweer op de weg terug naar zijn de keuken. Waarschijnlijk waren er nog een heleboel mensen die een kaart moesten krijgen, waren er veel belangrijkere mensen dan wij of moest er extra aandacht gegeven worden aan de tafel met 23 Russen die snel even van een diner voorzien moesten worden, ik weet het niet. Wel erg jammer, dat degene wiens naam op de gevel staat, toch maar zo weinig aandacht aan ons kan/ wil geven. Ik verwacht echt geen gesprek van een paar minuten, maar gewoon een antwoord geven op een vraag zou toch wel moeten kunnen.
Gelukkig is er een andere speler in het team, die wel goed begrepen heeft dat een gast ook graag wat meer aandacht krijgt dan alleen het aanreiken van de kaart. Maitre/ sommelier Vincent van Riet is een zeer welbespraakt en enthousiaste professional, die de gasten wel de aandacht geeft die ze verdienen. Hij neemt uitgebreid de tijd om spijzen en wijnen toe te lichten, maar ook een gesprek over eerdere betrekkingen die hij gehad heeft (in het Amstel Hotel en bij Vermeer) en de sommeliers waar hij mee samen heeft gewerkt kan er gewoon tussendoor, zonder dat andere gasten benadeeld worden. Heerlijk, om iemand te zien die zo enthousiast is en van zijn vak geniet en dat ook over kan brengen op zijn collega`s en gasten.
Het eten
Na bestudering van de kaart was de keuze op hoofdlijn eenvoudig: we willen veel proeven, dus we nemen het zes gangen menu (dat overigens volstrekt niet klopt met het menu dat op de internet site getoond wordt, maar dat terzijde). Maar zie ik nu dat de zes gangen al 90 Euro kosten? Dat is best aan de prijs en dan zit er nog geen kaas bij. En ook de signature dish van Ron Blaauw, het scheermesje met kreeft en limoenschuim zit daar nog niet bij. Nou ja, nu we er toch zijn voegen we die toe, waardoor de menu prijs uiteindelijk op 120 Euro uitkomt. Prijzig, maar we verwachten er veel van. Om nog even moeilijk te doen, wil ik de eend uit het menu graag omwisselen voor de Amerikaanse sukade. Dat is natuurlijk geen probleem, maar.....dan komt er wel 5 Euro additioneel bij. Nu maakt die 5 Euro op de totaalprijs mij eigenlijk niet veel uit, maar ik kan niet anders zeggen dan dat ik het maximaal kinderachtig vind om op deze prijzen dan nog 5 Euro extra te gaan rekenen als er een wijziging in het menu doorgevoerd wordt. En ik ben echt niet gierig in dit soort zaken, maar het is een gevoelskwestie, en in dit geval een kwestie die niet heel erg lekker voelt. Maar na over mijn schaduw heengestapt te zijn, zijn we er dan klaar voor en kan het feest beginnen.
Zoals gebruikelijk begint men bij Ron Blaauw met een bombardement aan amuses. Uiteindelijk heb ik er voorafgaand aan de eerste gang er zes geteld. De twee die het meest tong strelend waren, waren de verschillende wijzen van bereiding van komkommer (gedurfd in deze tijden :-)) en de twee manieren waarop een ei bereid was (tot in de perfectie gestold).
De eerste gang is een ganzenlever met daarop een gele smiley van appel en omzet met gerookte paling en kleine stukjes ravioli gevuld met merg. In eerste instantie lijkt dat een overkill aan overheersende smaken, maar de ganzenlever en de gerookte paling vullen elkaar bijzonder goed aan en plaats van elkaar weg te concurreren voor wie het meest naar voren komt. Erg knap gevonden. Daarnaast voor mij ene bevestiging: merg gaat nooit een favoriete smaak van mij worden.
Na de ganzenlever volgt het scheermesje met kreeft, papaja en schuim van limoenblad. Dat was altijd mijn grote favoriet en ik denk dat ik het in mijn hoofd een epische status heb gegeven. Dus ik maak me op voor een reality check. Die krijg ik ook.....maar wel op de manier dat hij echt zo goed is als ik me herinner en dan nog een beetje beter. Het schuim van limoen is heerlijk, zeker in combinatie met de stukjes kreeft die bijzonder mals zijn. Alles klopt bij dit gerecht: de smaak, de tekstuur en de opmaak, het geheel maakt een super indruk, dit is een gerecht dat gewoon "af" is. Klaar, niks meer aan doen en graag altijd op de kaart laten staan!
De derde gang is een reuze gamba omlijst met artisjok en bouillabaise. Een prima gang, maar wat genoeg zegt, is dat ik niet veel meer additioneel hierover kan schrijven. Lekker hoor, maar niet zo speciaal dat er veel woorden aan gewijd moeten worden (zeker niet na het scheermesje).
Dat kan zeker niet van gang vier gezegd worden. Allereerst ligt er een bijzonder smakelijk gegrilde asperge op het bord, met daarnaast enkele zilt groenten. Maar het meest opmerkelijk: er lijkt ene soort eitje naast te liggen, maar dat blijkt niet zo te zijn. het is een bolletje van coquille, gevuld met een bisque van kreeft. Verrassend, maar ook bijzonder uitgekiend. Dat is nou zo een mooi gemaakt gerecht met dito combinatie waar Ron Blaauw om bekend staat. Complimenten voor de chef die op dit idee is gekomen!
Hierna nog iets uit de tuin van Ron. Het is bloemkool, op diverse manieren bereid, met als extra een ruime mate van truffel. Mooi bereid, maar om de een of andere manier sprak het mij toch wat minder aan dan alle andere gangen.
Het vleesgerecht was voor mij U.S. sukade (u weet nog wel, die we gewisseld hadden voor de eend). Sukade denk ik toch altijd aan beetje aan "draadjesvlees", maar dat is nu niet het geval. Het is een heel erg mals stuk rundvlees, waarvoor het niet nodig was om de languiole messen uit de bestek cassette te halen. Heerlijk!!!!
De kaas komt van L`amuse. Dan kan het niet anders dan goed zijn. Misschien komt het omdat ik inmiddels iedere twee weken een pelgrimstocht naar de winkel van Betty Koster onderneem, maar in dit geval werd ik niet verrast door de keuze van de kazen. Allemaal overigens natuurlijk meer dan uitstekend, maar een kleine "special" had hier wel op zijn plaatst geweest.
Voor het dessert volgt, hoe kan het ook anders, een dessert amuse. Het is een slush puppy van ananas met salie. Dat is verrassend en het pakt er goed uit. Het is heerlijk verfrissend en een mooie opmaak voor de laatste gang.
En die laatste gang is een parade van desserts (misschien eerder een mars dan een parade, want de gerechten worden in zeer rappe gang erdoor gejaagd, terwijl wij nog aan het eerste bordje zitten, worden twee en drie al op tafel gezet). Beginnend met een hoorntje Baileys ijs eindigen we met een bol van witte chocolade met daarin aardbeien. OM deze te openen komt chef patisserie aan tafel om met de chocolade met aangestoken rum te overgieten en zo de witte chocolade open te laten smelten. Leuke act zo op het eind van de avond.
Als afsluiter natuurlijk koffie met friandise. Daar weten ze iets leuks van te maken, want het wordt geserveerd in de vorm van een klassiek plankje "Amsterdamse gezelligheid", namelijk bitterballen, kaas en osseworst, maar uiteraard zijn het alleen zoetigheden die in deze vorm gegoten zijn. Een bijzonder leuk einde van de gerechten!
De wijn
Deze avond gebruikte mijn tafelgenoot het bijpassende wijnarrangement. Zelf uiteraard, als geheel onthouder :-), niets geproefd. Ik heb begrepen dat de wijnen uitstekend paste bij de gerechten, maar verder hou ik even de pen stil op dit vlak.
De bediening
Vincent van Riet heeft de zwart witte brigade goed op orde gekregen. Het team is erg attent, glazen blijven nooit lang leeg staan. Vakmanschap druipt van de leden van het team af, iedereen kan een goed verhaal houden over de gerechten. Duidelijk een groep mensen die plezier hebben in hun werk. Zoals reeds gememoreerd waren we erg onder de indruk van Vincent van Riet. Een uitstekende gastheer die ons een warm gevoel gaf en die erg ad rem inspeelde op zaken die aan tafel gezegd werden en ook de juiste toon wist te zetten in de altijd moeilijke balans tussen formeel/ professioneel en amicaal. Dat is hem in ieder geval bij ons bijzonder goed afgegaan, waardoor voor ons op dit gebied de avond toch een extra dimensie kreeg. Een tien plus voor zijn prestatie deze avond!!
Extra informatie
Mijn mening is dat Ron Blaauw Amsterdam er een heel stuk op vooruit is gegaan t.o.v. de laatste keer dat ik het restaurant in Ouderkerk bezocht. De gerechten zijn meer bijzonder, minder geforceerd en beter op elkaar afgestemd. Op de kwaliteit van het eten is nagenoeg niets af te dingen. Dat ik merg uiteindelijk niet kan waarderen, dat is echt iets van mezelf. En niet ieder gerecht kan, hoeft of moet een kunststukje zijn, want dan is het net het huidige Real Madrid: 11 superspelers, maar het is geen geheel en wint daardoor geen prijzen.
Wat ik echter wel vond is dat de prijs die ik af moest rekenen (uiteindelijk 450 Euro, waarbij 1 persoon het wijn arrangement dronk en inclusief de tip) wel echt aan de hoge kant is. Als ik uit eten ga dan zit ik niet op mijn geld, maar ik moet uiteindelijk wel het gevoel hebben dat de prijs/ kwaliteit verhouding in takt is. En als ik heel eerlijk ben, dan vind ik dat dat op dit moment niet het geval is. Het gevalletje "5 euro extra om een gerecht te wisselen" steekt mij nog steeds, ik vind dat echt niet kunnen in dit soort zaken.
Al met al een bijzonder goede culinaire ervaring sec gekeken naar de gerechten, bijzonder goed en groots gastheerschap van de maitre en helaas minder van de persoon wiens naam het restaurant draagt. Ik kom vast nog eens terug, maar op dit moment heb ik toch restaurants waar ik vind dat ik voor minder geld minimaal net zo goed tafel. En die zet ik daarom toch hoger op mijn lijstje.
Foto's
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Print recensie
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Tja, je kan het eigenlijk niet anders noemen dan een soort van ontmoedigingsbeleid om van het menu af te wijken. Echt heel erg suf, maar kennelijk moet Ron ook op de kleintjes letten!
Goede recentie Dennis, het leest lekker al is het wat lang. Wel flauw van Blaauw de 5 euro. Minpuntje zijnerzijds, kan echt niet.
Goed en duidelijk verhaal Dennis! En topless bediening kost nu eenmaal wat meer :-) Kijk 6 gangen plus kaas en de nodige wijn, aperitief, waters en koffie krijg je niet voor niets maar toch, het is een bedrag dat mij afschrikt, zeker gelet op jouw scepsis over het een en ander. Bedankt voor weer een verhaal! Kai
Helaas, ik meen het wel....gisteren gegeten bij Vermeer met vier personen, waarvan drie het wijnarrangement wel namen, en daar was de rekening uiteindelijk 700 Euro. Als ik moet kiezen, dan weet ik het wel!
Ik kan me niet meer herinneren ooit GLD 1.000,-- voor een 2-persoons dinnertje betaald te hebben, werkelijk krankzinnig. Ik zit ook niet op mijn geld met goed eten maar hier slaan we toch serieus door. En zolang we het blijven betalen blijven zij het vragen EN verhogen iedere keer. En dat het top was....ja mijn fiets zeg....mag het? Verhaal erg lang maar inderdaad leuk leesvoer. Ik ga er MIJN TENTEN NOOIT OPSLAAN!
Dat meen je niet! 450 euro voor twee (2) personen?!..Misschien top eten, maar wat moeten die 23 Russen wel niet hebben betaald voor hun etentje? En dan 5 euro extra rekenen omdat de eend omgewisseld werd voor de Amerikaanse sukade, (als je eens wist wat de Amerikanen hun koeien voeren...je hoeft niet meer, maar dat terzijde)administatiekosten zeg maar, dat is belachlijk, Ron Blaauw is een stuk gezakt in mijn achting. Maar wat betreft de recensie: goed verhaal, verveelt geen moment. Groetjes, Henny
Fijn verhaal, idd lang, maar het leest als een trein. Ik ga volgende week dinsdag en ben nu extra benieuwd!
Mooi verhaal. Je twijfels herken ik, ik ben ook niet erg kapot van chefs die de hele tijd op televisie of elders te zien zijn. Die 5 euro extra zou mij ook steken, op een menubedrag als dit is het ronduit flauw. De gerechten klinken mooi, hoewel die smiley van appel natuurlijk rechtstreeks is gepikt van Sergio Herman....
Mag er zijn, dit diner.Inderdaad aan de prijs. Maar wel de moeite waard.Mooie gerechten,de bij telling voor een wisselend gerecht is een beetje flauw. Maar je hebt er een goed en duidelijk verhaal van gemaakt. Ben nieuwsgierig geworden. Ik denk dat er wel een gezellige Amsterdamse sfeer hangt dus gezellig! Dank voor je uitgebreide verslag. Gr.John.
Bedankt voor de tip, zoals ik aangaf vond ik het zelf ook veel, maar wilde ook eens wat met een meer verhalende aanpak experimenteren. En een andere oorzaak: er was ook veel te vertellen (maar ja, mijn oude leraar zei altijd: schrijven is schrappen :-)).
Het verhaal is erg goed, maar 2500 woorden vind ik wel heel erg veel voor een recensie hier. Ik vond het echt wel doorbijten, het verveelt niet, maar het is wel te lang. Als ik over de overbodige info heenlees, vind ik dit een uitstekende recensie. Ik vind een verhaal van zo`n 1000 woorden wel voldoende. Over twee weken gaan we ook genieten hier met Smulweb. Bedankt voor je zeer duidelijke verhaal. Gr. WubbeJan.
Goed om te horen, toen ik de tekst overzette, zag ik dat het "best wel veel was", dus ik was een klein beetje huiverig, maar goed om te horen dat het niet helemaal "booooring" werd :-).
uitstekend verhaal Dennis, uitgebreid zonder dat het verveeld. Prima diner ook maar erg kostbaar. De ganzenlever met paling combinatie heb ik laatst bij de Lindehof op en die was ook super. Bedankt voor je bijdrage, groetjes Ad
Ron Blaauw Amsterdam
- Sophialaan 55
- 1075BP Amsterdam
- Nederland Ga naar de pagina van Ron Blaauw Amsterdam op Smulweb
- Gault Millau:
- 16.0
- Michelin:
- 2
- Lekker:
- 56
Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Recensies over Ron Blaauw Amsterdam
Woordje vooraf: Jammer, nog steeds geen recensie hier over het SmulWeb-diner bij Ron Blaauw. Zeer teleurstellend, dat niemand het de moeite waard … Lees de complete recensie »
Dit is een verslag over het smulwebdiner bij Ron Blaauw van 22 maart 2010. Helemaal representatief is zo`n diner waarschijnlijk niet, omdat je … Lees de complete recensie »
Met zekere regelmaat lunchen we samen met zus en zwager. Voor vrijdag 1 mei had ik per internet besproken bij Ron Blaauw in Ouderkerk aan de … Lees de complete recensie »
Ron Blaauw Restaurant in Ouderkerk a/d Amstel bestaat tien jaar. Dat gaat gevierd worden: in juni wordt zomerfeest gehouden, er komt een … Lees de complete recensie »
Het is een hele byzondere ervaring om hier te eten. De smaakcombinatie´s zullen de meeste mensen niet snel bedenken (rode peper met mango) … Lees de complete recensie »
Strak ingericht restaurant. Bediening en wijn niet op 2 sterrenniveau. Gerechten prima, maar geen echte uitschieters. Kortom, prima adres, maar 2 … Lees de complete recensie »
Vorige
