Ambiance

Onze reservering stond om 20.30u maar we waren een halfuur te vroeg. Geen probleem, we mochten wel even wachten in de lobby van het restaurant - deze is afgescheiden van de Lobby van het hotel en ademt een heel andere sfeer uit -. We hadden echter zelf een beter idee en met de belofte dat we een halfuurtje later terug zouden zijn, namen we de lift naar de 23ste verdieping, om in de 23th bar te genieten van een vroeg aperitief. Het uitzicht van op de bovenste verdieping was vandaag niet fantastisch te noemen. Met een mooie zonsondergang op de achtergrond is het hier fantastisch toeven, doch van een druilerig, uitgeregend Amsterdam word ik niet blij.

Een fles Sancerre - rose, 2008 - later stonden we terug beneden. We werden vriendelijk begroet door de maitre die ons naar onze tafel leidde. Wit linnen, donkere stoelen met oudgroene bekleding en niets meer op tafel dan een bloemetje en voor elk een setje eetstokjes.

De rest van het interieur leunt aan tegen de stijl van het naastgelegen Sazanko restaurant - ook Japans, geen ster - en de stijl van de ontbijtzaal. Het enige verschil is dat Yamazato uitkijkt op de Japanse tuin van het hotel maar daar hadden we vandaag weinig aan. De laatste zonnestralen - hoewel, zon...? - hadden we kunnen zien vanuit de bar boven en tegen dat we plaatsnamen in het restaurant was het al stikdonker geworden. Gezien de tuin niet verlicht wordt - waarom eigenlijk niet? - kregen we er weinig van te zien.

Verder had ik een iets Japansere inrichting verwacht. Het interieur straalt zeker rust uit met het vele kastanjehout en de bamboe aan de ramen maar het was op zich niet uitgesproken Japans. De Japanse sfeer kwam van de bediening, waarbij de vrouwen gekleed liepen in traditionele blauwe kimono`s.

Het eten

Er werd ons nog een aperitiefje aangeboden. Een glas Champagne met een kers in. Apart maar erg lekker. De kers gaf een zachte zoete smaaktoets aan de Champagne en had in de verte iets weg van het door mij zo geliefde Kir Royal.

Ineens kregen we ook de menukaart en werd er voor ons beiden een warm opgerold handdoekje neergelegd.

Naast de gerechten die per gang kunnen worden besteld, worden er ook 7! verschillende menu`s aangeboden. Zelf kozen we voor `Okura Kaiseki`. Een menu met gegrild rundvlees als hoofdgerecht. Het bleek hier trouwens te gaan om `Irish Beef`, en niet om het in Japan gekweekte `Wagyu`. Wisselen met Wagyu was echter wel mogelijk maar dan zou het niet om de filet gaan maar om de lever. Een korte navraag door de bediening leerde ons dat er die dag geen Wagyu filet in de keukens aanwezig was. Erg spijtig want vriendin B. had nog nooit Wagyu geproefd en wou dit wel eens proberen. Maar lever nemen zagen we beiden niet zitten, we bleven dus maar bij de Irish Beef.

Nadat we onze keuze hadden doorgegeven werd het tijd om met de sommelier te onderhandelen. Het wijnboek lieten we links liggen. We wilden wel eens zien wat de sommelier in zijn mars had. We kregen de keuze tussen gewone aangepaste wijnen of Sake wijnen. We besloten eens speciaal doen en gezien we toch al in de Japanse sfeer zaten kozen we dus maar voor de Sake wijnen. Intussen werd er ook nog een houten plaat voor ons op tafel gezet en ontspannen leunden we achterover, klaar voor de verassing.

In eerste instantie werden onze verwachtingen zeker waargemaakt. De eerste gang, `Zensai`, was een streling voor de tong. In een houten bakje verschenen verschillende hapjes. `Nishin-matsumae`: herring marinated in kelp, `Momiji-ae`: brill with spicy cod roe, `Aigamo rosu-ni`: lightly shimmered duck breast, `Morokoshi tofu`: tofu of corn en `Kaori-zuke`: deep-fried salmon marinated in vinegar sauce.

De tofu was niet mijn ding. Gemarineerd in wasabi - links op de foto - was dit toch iets te sterk. De eendenborst daarentegen was heerlijk. Met de lichte zoetzure saus erbij wou ik dat ik meer had gekregen dan 2 kleine stukjes. In het dichte potje zat de gemarineerde haring, waartegen Hollandse nieuwe in het niets verzinkt. Het witte ding op de foto is trouwens een bloem, niet eetbaar maar wel een mooie versiering. Aan een leuke presentatie ontbreekt het hier zeker niet.

Hierbij kregen we onze eerste Sake. Imasumi, Ginjo, 12% alcohol, een frisse smaak en ideaal om tussen de verschillende hapjes door de mond terug te neutraliseren.

De tweede gang was een soepje. `Owan`, oftewel a clear soup with fish cake and red beans. We kregen een leuk kommetje met daarin een bouillon, een stukje viscake wat imho meer naar noga smaakte dan naar vis en een grote garnaal. Dit gerechtje blies me niet echt van mijn sokken af en ik vond het niet heel speciaal. De viscake kon me niet overtuigen en de bouillon vond ik wat flauwtjes.

Gang drie: `Tsukuri`. Sashimi of tuna, horse mackerel and yellowtail. We kregen 2 kommetjes, 1tje gevuld met olie, de andere gevuld met gember. Daarbij een schaaltje met stukjes makreel, tonijn en yellowtail - ik ken er de vertaling niet van -. Hierop lag ook een stukje wasabi wat door de olie moest worden gemengd. Het was vervolgens de bedoeling om de sashimi ofwel met de gember ofwel met de wasabi te eten. Allemaal niet slecht maar zelf vind ik wasabi een veel te sterke smaak. Van zodra ik een stukje vis met wasabi eet kan ik onder geen beding meer uitmaken wat voor soort vis het is. Gember dan maar, helaas ben ik daar niet zo tuk op.

De wijn

Hierbij kreeg ik een `Born Echizen`. Eeen Sake weer, eastern property, Kato 9 - wat het ook mag betekenen -, tripple fermented with orders of peach and melon. Deze werd geclassificieerd als `medium dry` en bevatte een alcoholpercentage van 38 (!)%.

B. besloot over te schakelen op wijn. Ze kreeg hierbij een Viognier, Yaluuba, een volgens haar iets te zoete wijn om dit gerecht goed te begeleiden.

De volgende gang was het tussengerecht: `Tempura`, iets wat ik wel herkende. We kregen deep-fried shrimps, fish and vegetables. Daarbij een schaaltje met zout, citroen en gember, die we doorheen de olie moesten roeren. Alweer gember dus maar het was ook wel noodzakelijk om de olie te gebruiken want de gefrituurde vis en garnalen hadden op zichzelf eigenlijk bitter weinig smaak. Ook nu weer bepaalde voornamelijk de gember de toon en dat begon ik met de minuut vervelender te vinden. Tempura is in geen geval vergelijkbaar met Sashimi maar door de constante aanwezigheid van de smaak van gember kregen mijn smaakpapillen het onderscheid niet meer gemaakt.

Bij dit tussengerecht werd natuurlijk ook weer een bijpassende wijn geschonken. Voor mij een `Gokyo`; een Sake uit het zuiden van het land, gemaakt van organische rijst. B. kreeg hier een witte `Saint-Veran`. Dit keer een droge wijn.

Intussen was het 23u voorbij en kwamen we bij het hoofdgerecht. Hier had ik naar uitgekeken. `Shiizakana`, oftewel grilled fillet of beef with mushrooms and Sansho pepper. Ineens werd ook gang 6 hierbij gevoegd: `Shokuji`, steamed rice, pickled vegetables and Miso soup. Dit was weliswaar een aparte gang maar toch werden deze samen op tafel gezet.

Het vlees was in 1 woord `heerlijk`. Fantastische cuisson en stukjes vlees die in de mond smelten. Ook de champignons waren exact op smaak en de saus eroverheen maakte dit gerechtje af. De rijst, groenten, sla en soep voegden voor mij helemaal niets meer toe. Het meeste heb ik dan ook laten staan.

Hierbij werd voor mij weer een Sake ingeschonken. `Kotori no Saezuri`. Maar ik had genoeg gehad. Buiten heel even van mijn glas nippen heb ik het dan maar voor de rest op water gehouden. Wat trouwens telkens a la minute werd bijgeschonken. Van onoplettendheid kan je de bediening hier zeker niet betichten. Ook B. vond het welletjes geweest en dronk haar `Pinot-Noir-Luigi Bosen` niet meer op.

We zaten intussen al vol maar besloten toch nog een nagerechtje te delen. Dit werd `Mizukashi`. Een dessert bestaande uit green tea ice cream, blue berry cheese cake and seasonal fruits.
Het ijs van groene thee smaakte heerlijk, de cheese cake was mij wat te zwaar maar het fruit, bestaande uit aardbeien, kiwi, druif, meloen en bramen vond wel gretig aftrek. - er is al een hapje uit de foto, de Sake deed zijn werk wat te goed -.

We sloten uiteindelijk om kwart voor middernacht af met cappucino, en hierbij kregen we nog een schaal chocolaatjes, die we na deze copieuze maaltijd onaangeroerd lieten.

De bediening

Ik gebruik de Engelse beschrijvingen omdat ik een kopie van de menukaart in het Engels heb meegekregen. Van zodra de bediening begon uitleg te geven kon ik al niet meer volgen met de Japanse termen. Ik heb toen maar gevraagd of ze alles konden neerschrijven en op het einde van de avond kreeg ik een mooi ingeplakt menukaartje. De service is hier werkelijk onovertroffen.

Extra informatie

De rekening heb ik niet gezien - dit dinner was een cadeautje - maar de prijs voor het menu was 80,- euro. Daarbij verschillende wijngangen, aperitief en koffie en je kan rekenen op een 150,- euro pp. Een bedrag wat Yamazato voor mij niet waard was.

• Reacties (8)
• Restaurant
• Meer recensies: Yamazato (3)

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

16-09-2010

wubbejan

Ik ben gek op de `Japanner`. Eén keer per jaar gaan we er met vrienden dineren, bijna altijd vlakbij en meestal Tepanyaki. Ik zou dit restaurant ook wel een willen bezoeken. Bedankt voor je duidelijke verhaal, jammer dat er veel gerechtjes waren die je niet bevielen. Gr. WubbeJan.

15-09-2010

kaimetsch

Nee, dit is ook niets voor mij maar het is een leuk verhaal! Vreemd wel dat je als je een half uur te vroeg bent je niet meteen kan aanschuiven. hebben ze daar een dubbele tafelbezetting of zo? Prijs is heftig maar daar krijg je dan ook 6 gangen voor en dan samen met alle drank kwamen jullie beiden toch wel richting de 300,- denk ik en dat is mij net wat te gortig voor een "Chinees". Wasabi vind ik wel super, bij AH neem ik regelmatig een zakje wasabi-borrelnootjes mee, niet elke week maar wel regelmatig, lekker hoor! Bedankt, groetjes Kai

15-09-2010

mauritsenole92

Jammer dat het je niet beviel Maya, wasabi is (ook) niets voor mij, maar de andere hapjes zien er tongstrelend uit. Alleen bij de tofu van het voorgerecht (met die wasabimarinade) heb ik wat twijfels, maar voor de rest zou ik zo aanschuiven.

15-09-2010

john15

Nou Maya een diner waar ik van watertand. En de sake. Lijkt me toch bijzonder. De foto`s te zien waren het plaatjes op je bord. Jammer dat je van enkele smaken niet gecharmeerd bent.Maar voor mij een topadres!! Denk dat de Sancerre wel wat veel was om te beginnen? Maar denk dat het wel een leuke avond was. Gr. John

15-09-2010

ElVerhage

Leuk verhaal Maya, de sake wijnen sloegen erin zo te lezen! Jammer dat uiteindelijk de prijs/kwaliteitverhouding, ook al hoefde je niet zelf te betalen, niet klopte. Groetjes, Ellen.

15-09-2010

orphan

taxi uiteraard Herman :-)

15-09-2010

herman.hietbrink

Maya, leuk en duidelijk verhaal met een aantal duidelijke foto`s. Hartelijk dank daarvoor. Ik hoop dat je niet zelf meer achter het stuur geklommen bent trouwens. Hartelijke groeten, Herman.

15-09-2010

adwijgerde

Een prima verhaal weer, wel heel iets anders zo`n Japanse maaltijd. Die sake wijnen, ik heb ze nog niet op, als ik dan lees trippel fermented dan denk ik meteen aan bier en 38%, pfffffffff. Die fles Sancerre als aperitief met zijn tweetjes en in een half uur, zal er ook geen goed aan gedaan hebben. Toch weer een hele belevenis, bedankt weer, groetjes Ad

Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

Recensies over Yamazato

Recensie toevoegen »

01-02-2009

sugoi

Bij ontvangst werd je meteen al als een konging behandeld. Er werd geholpen met het uittrekken van je jas. Als je gereserveerd hebt, kom je meteen … Lees de complete recensie »

14-05-2008

ebpjansen

Ter gelegenheid van... gewoon een avond heerlijk eten, hier met een goede vriend afgelopen zaterdag geweest. We wilden graag eens goed eten en iets … Lees de complete recensie »

02-08-2007

metata

Mijn nummer 1 Japanner! Als je goed Japans wilt eten moet je echt een keer naar het Okura hotel in Amsterdam. Op de begane grond zit het bekende … Lees de complete recensie »