Ambiance

Hoewel we braaf gereserveerd hadden werd bij binnenkomst niet naar onze naam gevraagd. Blijkbaar ging men er van uit dat we zonder reservering niet zouden komen aanzetten. We werden naar een tafeltje bij de deur geleid. In eerste instantie leek mij dit geen schitterende plek, echter was ik er later op de avond best tevreden over. Het frisse windje wat af en toe door de open deur kwam aanwaaien was best aangenaam.

`Eau de Vie` is klein, ze bieden maximaal plaats aan 20 couverts. Verder een klassieke Franse inrichting. Wit tafellinnen, comfortabele zwartlederen stoelen, linnen servetten in een klassieke servetring, zwaar bestek, chique glaswerk, houten muurpanelen en een klassiek geklede brigade.

Het eten

Of we een aperitiefje lusten? Absoluut, echter is de aperitief hier een mij onbekende mousserende wijn. Met een beschrijving die mij deed denken aan een prosecco besloot ik dit aperitief niet te kiezen - ik lust geen prosecco, wel cava en Champagne - en vroegen we een alternatief. Dat was er, in de vorm van 1 van hun huiswijnen per glas: een witte Gascogne. Een erg fruitige geur en smaak waarbij je zelfs van op afstand de tonen van perzik en abrikoos kon ruiken. Gelukkig toch niet geheel zoet, ondanks het zoete fruit wat in de wijn aanwezig was. Een heerlijk aperitiefwijntje wat vlot wegdronk.

Bij de wijn kregen we beiden een vers broodje. Boter, olijfolie en zout stonden al op tafel en ineens werd ook het menu uitgelegd. Drie gangen, uitbreidbaar met een eventueel tussengerecht van schol en zeekraal. Nu had ik de dag ervoor al schol als hoofdgerecht gehad en is P. geen echte viseter dus besloten we het toch maar bij de drie gangen te houden. Wel kozen we voor het bijhorende wijnarrangement.

We begonnen met een kleine amuse. Een tartaartje van zalm met een schuim van rode biet. Een lekkere combinatie waar ik rustig meer van op had gekregen.

Hierna werd de eerste wijn van het arrangement uitgeschonken. Een Spaanse Godello, domein Orixe, uit de Monterrei streek. Opnieuw fruit in de neus: appel, peer, meloen en druif. Weinig karakter om gewoon te drinken maar het voorgerecht bracht wel het beste in deze wijn naar boven.

Dat voorgerecht bestond uit een salade van Opperdoezer Ronde - come again? - met gebakken coquilles, poeder van Pata negra, zalf van basilicum en een krokant van boerenbrood. Op een leisteen verschenen 2 torentjes aardappelsla, 3 heerlijk bereide coquilles, 3 toefjes basilicumzalf, een paar blaadjes veldsla en flintertje brood. Een heerlijk voorgerecht waarbij vooral de perfect bereide coquilles mij zijn bijgebleven. Een prachtige introductie die smaakte naar meer. Zelfs de wijn waar ik eerder mijn twijfels over had - teveel fruit om een voorgerecht te begeleiden... - combineerde wonderwel.

Het voorgerecht en de wijncombinatie hadden ons nieuwschierig gemaakt naar wat komen zou. Aan de kundigheid van de kok - en de eventuele sommelier die ik niet gezien heb - viel al niet meer te twijfelen. Het personeel echter liet wel af en toe een steekje vallen. Soms letterlijk, te horen aan de glazen die met de regelmaat van de klok in de keuken in duizend stukjes uiteen spatten.

De wijn voor het hoofdgerecht kwam op tafel. Een Toscaanse wijn deze keer. De Angelis, Rosso Piceno uit 2007. Een donkere, naar paars neigende kleur, met een zwaar geurenpallet. Bosbessen en hout, aangevuld met een vleugje munt en aanwezige, doch niet overheersende tannines in de mond.

Na de duidelijke wijnanalyse van P. kwam ook het hoofdgerecht op tafel. Runderbavette met een krokante polenta, hierbij een jus met morilles, een compote van aubergine, spaghettini van snijbonen en bospaddestoelen. Een mooi opgemaakt bord waarbij de hoeveelheid vlees overheerste. Maar wat voor vlees... zacht gebakken, perfect op smaak en boterzacht, begeleid door een sausje wat prima combineerde. De spaghettini van snijboven smaakten gewoon naar snijbonen maar de compote van aubergine was een voltreffer. Heerlijk, en dat gezegd zijnde door iemand die niet eens appelmoes lust -ik - :-) De wijn hierbij was een schot in de roos. Ik durf bijna zeggen dat er geen enkele wijn was die beter bij dit gerecht had gepast. De smaken van het eten werden gewoon door de wijn vervolledigd en vica versa.

De wijn

Na een korte rookpauze waarbij we gewoon op het terras konden zitten kregen we de laatste wijn voor vandaag. Een Baillaury Banyuis van 5 jaar oud. Een donkere, bijna op port lijkende wijn met een overweldigend geurpallet. Noten, vijgen en pruimen in de neus en een smaak van rood fruit. Maar voor mij te zoet. Zoals ik al eerder opmerkte in mijn recensies ben ik allesbehalve een fan van zoet, zelfs niet voor dessertwijnen. Ik kon deze wijn dan ook niet smaken, temeer gezien de smaken echt op het plakkerige af waren. Spijtig, want deze wijn gemaakt van de Grenache noir en de Grenache gris kon niet anders dan prima combineren met het dessert.

Het dessert, bestaande uit gekarameliseerde chocolade met meringues van witbier, een sorbet van kersen en sinaasappelpoeder was er voor mij weer iets teveel aan. Nochtans was het erg lekker. Chocoladecake om je vingers bij af te likken wat heerlijk smaakte met de opgeklopte mousse van witbier. Maar het was het kersensorbet wat een enorme smaakexplosie teweeg bracht. Waar sorbet normaal nogal vlak is qua smaak was dit ijs een kersenbom. Een prachtige afsluiter.

Er werd ons gevraagd of we nog koffie of thee wilden. P. wilde graag Chivaz maar met de 4 glazen wijn van deze avond besloot ik het bij cappucino te houden. Hierbij kwamen een aantal friandises. Truffels, dadelkoekjes, kokoskoekjes en nog iets, alles in tweevoud. Attent, gezien P. geen koffie of thee had genomen.

De bediening

Beschreven in bovenstaande tekst.

Extra informatie

De rekening was schrikken. Met 98,50 euro was dit wel een erg goedkoop etentje geweest maar toch stond alles er op. Met 2x 25 euro voor het menu en slechts 2x 14 euro voor het wijnarrangement bewijst `Eau de Vie` dat eten op sterrenniveau niet perse een sterrenprijs behoeft. Dik tevreden verlieten we dan ook om half 1 het restaurant, om zeker nog eens terug te komen. Deze komt wat mij betreft ergens bovenaan op het lijstje met favorieten!

• Reacties (6)
• Restaurant
• Meer recensies: Eau de Vie (2)

Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

30-08-2010

wubbejan

Mooi beschreven weer, mooi prijsje ook. Opperdoes is een heerlijk, heel stevig, aardappeltje (ik vind het de lekkerste van alle aardappelen die ik ken), die alleen in het Westfriese Opperdoes verbouwd mag worden worden.Bedankt voor je verhaal, gr. WubbeJan.

30-08-2010

gastronoom1

Lekker eten voor een schappelijke prijs met daarbij ook een schappelijk wijarrangement qua prijs. Niet verkeerd. De laatste wijn is overigens een Banyuls, uit de gemeente Banyuls in de Roussillon, vlak bij de Spaanse grens. Lijkt inderdaad op port en is goed inzetbaar bij chocolade. Dank weer voor je enthousiaste verhaal! Groeten, Peter.

29-08-2010

sophie1215

Leuk toch zo`n restaurantweek! Lekker eten en drinken en geen pijn in de portemonnee :-).

29-08-2010

hannie

Geweldig en goed beschreven! Alleen zie ik op hun website dat een driegangenmenu € 32,50 kost. Dat is ook niet teveel, maar dit was waarschijnlijk het restaurantweekmenu?

28-08-2010

myriam_c

Dit klinkt wel heel erg goed. Ik hou het in het achterhoofd.

28-08-2010

adwijgerde

Een tevreden Maya is meteen een top aanrader, weer prima beschreven en goed geïllustreerd. Dus het kan, in Amsterdam voor een schappelijke prijs top eten. Een prima verhaal, bedankt, groetjes Ad

Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.

Recensies over Eau de Vie

Recensie toevoegen »

09-03-2009

andrea

Restaurant Elkaar , geopend in 2005, aan het Alexanderplein was zo succesvol dat Gijs Numan eind mei 2007 zijn tweede restaurant in Amsterdam opende: … Lees de complete recensie »

15-12-2007

robgoldsteen

Een heerlijk plekje om met vrienden te genieten, van het mooie wat het leven je kan geven. Het is een mooi ingericht en gezellig restaurant met een … Lees de complete recensie »